رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٥ - احكام و شرايط وقف

وقف‌

احكام و شرايط وقف‌

مسأله ٢٣٠٥. هرگاه كسى چيزى را وقف كند از ملك او خارج مى‌شود. نه او، و نه ديگران نمى‌توانند آن را بفروشند، يا ببخشند و هيچ كس از آن ارث نمى‌برد، ولى در بعضى از موارد كه در مسأله ١٧٨٦ گفته شد فروختن آن جايز است.

مسأله ٢٣٠٦. صيغه وقف را مى‌توان به عربى يا به هر زبان ديگر خواند، مثلًا اگر بگويد: «خانه خود را براى فلان منظور وقف كردم» كافى است و احتياج به قبول ندارد، خواه وقف عام باشد يا وقف خاص، هرچند احتياط مستحب آن است كه حاكم شرع در وقف عام و اشخاصى كه براى آنها وقف شده در وقف خاص، قبول كنند.

مسأله ٢٣٠٧. وقف معاطاتى نيز صحيح است يعنى همين كه مثلًا مسجدى را به قصد وقف بر مسلمين بسازد و در اختيار آنها بگذارد كافى است هر چند صيغه لفظى نخواند.

مسأله ٢٣٠٨. هرگاه ملكى را براى وقف معيّن كند و پيش از خواندن صيغه يا تحويل به كسانى‌كه براى آنها وقف شده پشيمان شود يا بميرد وقف درست نيست.

مسأله ٢٣٠٩. كسى كه مالى را وقف مى‌كند بنابر احتياط مستحب بايد از همان موقع خواندن صيغه وقف كند، ولى بايد براى هميشه مال را وقف كند و اگر مثلًا