رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - احكام نماز آيات
تا به او برسند، ولى بيش از دو برابر ركوع معمولى طول ندهد، هر چند بداند شخص يا اشخاص ديگرى نيز مىخواهند اقتدا كنند.
امورى كه در نماز جماعت مكروه است
مسأله ١٢٨٦. شايسته است به اميد ثواب از امور زير بپرهيزند:
١. اگر در صفهاى جماعت جا باشد نمازگزار تنها نايستد. ٢. مأموم ذكرهاى نماز را طورى نگويد كه امام بشنود. ٣. مسافرى كه نماز ظهر و عصر و عشا را شكسته مىخواند براى كسانى كه مسافر نيستند امامت نكند، همچنين كسى كه مسافر است به شخص حاضر اقتدا نكند (البته منظور از كراهت در اينجا كمتر بودن ثواب است وگرنه نماز جماعت در هر صورت ثواب دارد).
احكام نماز آيات
مسأله ١٢٨٧. نماز آيات در چهار صورت واجب مىشود: اوّل و دوم، گرفتن خورشيد و ماه، هرچند مقدار كمى از آنها بگيرد، خواه كسى بترسد يا نه. سوم، زلزله، خواه كسى بترسد يا نه. چهارم، صاعقه و بادهاى سياه و سرخ و هرگونه حوادث خوفناك آسمانى در صورتى كه بيشتر مردم بترسند، بلكه براى حوادث خوفناك زمينى نيز اگر موجب وحشت بيشتر مردم شود احتياط واجب آن است كه نماز آيات بخوانند.
مسأله ١٢٨٨. هرگاه امورى كه نماز آيات براى آنها واجب است مكرّر اتّفاق بيفتد واجب است براى هريك از آنها يك نماز آيات بخواند، مثل اينكه چند بار زلزله شود، يا گرفتن خورشيد با زلزله همراه گردد؛ امّا اگر در بين نماز آيات اين امور واقع شود همان يك نماز آيات كافى است.
مسأله ١٢٨٩. لازم نيست تعيين كند نمازى كه مىخواند براى كدام يك از اين حوادث است كه رخ داده، همين اندازه كه نيّت آنچه بر او واجب است بكند كافى است.