رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٨ - ادامه احكام جماعت

احتياط حمد و سوره را نخواند.

مسأله ١٢٧٨. مأموم نبايد تكبيرةالاحرام را پيش از امام بگويد، ولى در ذكرهاى ديگر مانع ندارد؛ هرچند احتياط مستحب آن است كه اگر صداى امام را بشنود پيش از او نگويد.

مسأله ١٢٧٩. مأموم نبايد كارهاى نماز را مانند ركوع و سجود جلوتر از امام انجام دهد، بلكه همراه امام يا كمى بعد از او به جا آورد و اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد بايد دوباره به ركوع برود و با امام سربردارد و زيادى ركوع در اينجا نماز را باطل نمى‌كند؛ ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن‌كه به ركوع برسد امام سر بردارد نمازش باطل است.

مسأله ١٢٨٠. هرگاه مأموم خيال مى‌كرد امام سر از سجده برداشته، او هم سر از سجده برداشت، بايد دوباره به سجده برود و اگر اين كار در هر دو سجده واقع شود زيادى دو سجده كه ركن است نماز را در اينجا باطل نمى‌كند، امّا اگر به سجده برگردد در حالى كه در همان لحظه امام سر از سجده برداشته است، اگر در يك سجده چنين اتفاق افتد نمازش صحيح است و اگر در دو سجده باهم باشد نمازش باطل مى‌شود.

مسأله ١٢٨١. اگر اشتباهاً سر از ركوع يا سجده بردارد و سهواً يا به خيال اين‌كه به امام نمى‌رسد به ركوع يا سجده نرود نمازش صحيح است.

مسأله ١٢٨٢. هرگاه مأموم سهواً قبل از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى‌رسد بايد برگردد و قرائت امام را درك كند و با او به ركوع رود و هرگاه مى‌داند به چيزى از قرائت امام نمى‌رسد احتياط واجب آن است كه سر بردارد و با امام نماز را تمام كند و نماز را دوباره بخواند.

مسأله ١٢٨٣. در تمام مواردى كه مأموم بايد برگردد اگر عمداً برنگردد نمازش اشكال دارد.

مسأله ١٢٨٤. اگر امام در ركعتى كه تشهّد ندارد اشتباهاً تشهّد بخواند، يا در ركعتى‌