رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٠ - شير دادن (رضاع)

شير دادن (رضاع)

مسأله ٢١٠٨. هرگاه زنى كودكى را با شرايطى كه در مسائل آينده گفته مى‌شود شير دهد، آن زن به حكم مادر اوست؛ و آن مرد كه شير مربوط به اوست به حكم پدر او؛ پدر آن مرد به حكم جد و مادرش به حكم جدّه و برادرش عمو و خواهرش عمّه و فرزندانش برادر وخواهر او محسوب مى‌شوند؛ همچنين پدر آن زن به حكم جدّ مادرى و مادرش جدّه مادرى و برادرش دايى و خواهرش خاله او است؛ همچنين دخترى را كه زن شير داده بر شوهر او حرام است (به شرط اين‌كه با آن زن نزديكى كرده باشد)؛ و نيز انسان نمى‌تواند با مادر رضاعى زن خود ازدواج كند، زيرا به حكم مادر زن اوست.

و به عبارت ديگر هنگامى‌كه بچّه‌اى را با شرايطى كه مى‌آيد شير دهد آن بچّه به اين عدّه محرم مى‌شود:

١. خود آن زن و او را مادر رضاعى مى‌گويند.

٢. شوهر آن زن كه شير مربوط به اوست و او را پدر رضاعى گويند.

٣. پدر و مادر آن زن هر چه بالا روند، اگر چه پدر و مادر رضاعى او باشند.

٤. بچّه‌هايى كه از آن زن به دنيا آمده‌اند يا به دنيا مى‌آيند.

٥. بچّه‌هاى اولاد آن زن هر چه پايين روند، چه از اولاد او به دنيا آمده، يا اولاد او آنها را شير داده باشند.

٦. خواهر و برادر آن زن اگر چه رضاعى باشند.