رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٧ - «ع»

«ظ»

ظنّ: گمان.

ظهر شرعى: وقت اذان ظهر كه سايه شاخص به كمترين حد آن مى‌رسد و گاه در بعضى از مناطق محو مى‌شود. ساعت آن نسبت به فصول مختلف و افق‌هاى گوناگون فرق مى‌كند.

«ع»

عادت ماهيانه: قاعدگى، حيض.

عادت وقتيّه و عدديّه: زن‌هايى كه عادت ماهيانه آنها داراى وقت مشخص و مقدار زمان معين باشد، عادتشان «وقتيّه و عدديّه» است.

عادل: شخصى كه داراى ملكه عدالت است.

عاريه: دادن مالى از خود به ديگرى براى استفاده موقت و بلا عوض از آن.

عرف: فرهنگ عموم مردم.

عرق جُنُب از حرام: عرقى كه پس از آميزش نا مشروع يا استمنا از بدن خارج مى‌گردد.

عَزل: كنار گذاشتن چيزى. به عنوان مثال: ١. انزال نمودن در خارج از رحم براى جلوگيرى از آبستنى زن. ٢. بر كنار كردن وكيل يا مأمور خود از كار مانند بركنارى وصى يا متولّى خائن توسط حاكم شرع.

عُسر و حَرَج: مشقّت و سختى.

عُسرَت: سختى، تنگدستى.

عِدّه: مدّت زمانى است كه زن (به سبب طلاق يا مرگ شوهر يا پايان مدّت ازدواج موقّت) از شوهر جدا شده و بايد منتظر بماند و ازدواج نكند.

عدّه حامله: عدّه زن باردار كه مدت آن تا زمان وضع حمل مى‌باشد، و در صورت فوت همسر، عدّه به ابعد الاجلين (يعنى از اين چهار ماه و ده روز يا مدت حمل، هر كدام دورتر باشد) تبديل مى‌شود.