رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - ٣ عادت ماهانه

روزه آن روز غسلى ندارد.

مسأله ٤٢٠. اگر در بين نماز، استحاضه قليله زن، كثيره شود، بايد نماز را رها كند و غسل نمايد و از نو بخواند؛ و در صورتى كه براى غسل وقت ندارد تيمّم كند، ولى اگر براى تيمّم هم وقت ندارد بايد همان نماز را تمام كرده و بنابر احتياط واجب قضا نمايد.

مسأله ٤٢١. هرگاه استحاضه كثيره زن، قليله شود، بايد براى نماز اوّل غسل كند و براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.

مسأله ٤٢٢. هرگاه مستحاضه كثيره، غسلهاى روزانه خود را انجام دهد، براى اعمال ديگر مانند طواف و نماز قضا و نماز آيات و نماز شب، غسل ديگرى بر او واجب نيست تنها بايد وضو بگيرد.

مسأله ٤٢٣. زن مستحاضه مى‌تواند نماز قضا بخواند، ولى براى هر نماز بنابر احتياط واجب بايد يك وضو بگيرد، ولى براى خواندن نوافل روزانه، همان وضوى نماز واجب كافى است؛ و همچنين براى تمام نماز شب يك وضو كفايت مى‌كند، به شرط اين‌كه پشت سر هم به جا آورد.

مسأله ٤٢٤. هر خونى كه از زن خارج شود و شرايط حيض و نفاس را نداشته باشد و مربوط به بكارت يا زخم يا جراحتّى در رحم نبوده باشد، خون استحاضه است.

مسأله ٤٢٥. هرگاه شك كند كه خون، از زخم است يا نه و ظاهر حال او سلامت است، خون استحاضه حساب مى‌شود؛ امّا اگر وضع حال او مشكوك باشد كه خون از زخم است يا غير آن، احكام استحاضه ندارد.

٣. عادت ماهانه‌

مسأله ٤٢٦. «حيض» كه گاهى از آن تعبير به‌ «عادت ماهانه» مى‌كنند خونى است كه غالباً در هر ماه چند روزى از رحم خارج مى‌شود و به هنگام انعقاد نطفه،