رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - ٣ قيام

مسأله ٩٢٠. اگر در ركعت اوّل و دوم نماز به گمان اين‌كه ركعت سوم و چهارم است تسبيحات بگويد، چنانچه پيش از ركوع متوجّه شود، بايد برگردد و حمد و سوره بخواند؛ و اگر در ركوع يا بعد از آن بفهمد، نمازش صحيح است؛ و احتياط مستحب آن است كه دو سجده سهو به جا آورد.

مسأله ٩٢١. اگر در ركعت سوم يا چهارم مى‌خواست حمد بخواند ولى تسبيحات به زبانش آمد، يا بعكس مى‌خواست تسبيحات بخواند ولى حمد به زبانش آمد، كافى نيست؛ و بايد برگردد و دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند؛ ولى اگر هر دو در نيّت او بوده، هر كدام به زبانش آيد كافى است.

مسأله ٩٢٢. مستحبّ است بعد از تسبيحات استغفار كند مثلًا بگويد: «اسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّى وَ اتُوبُ الَيْهِ» يا بگويد: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لى».

مسأله ٩٢٣. اگر در ركوع يا بعد از آن، شك كند كه تسبيحات را خوانده يا نه، اعتنا به شك نكند؛ امّا اگر هنوز به اندازه ركوع خم نشده، احتياط واجب آن است كه برگردد و بخواند.

مسأله ٩٢٤. هرگاه در آيه و يا ذكرى از نماز شك كند، بايد آن را تكرار كند تا صحيح بگويد، امّا اگر به حدّ وسواس برسد نبايد اعتنا كند و اگر اعتنا كند نمازش اشكال دارد و بنابر احتياط واجب بايد دوباره بخواند.

مسأله ٩٢٥. مستحبّ است در ركعت اوّل نماز پيش از خواندن حمد بگويد:

«اعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ»؛ و نيز مستحبّ است امام جماعت‌ «بِسْمِ اللَّه» را در ركعت اوّل و دوم نماز ظهر و عصر در جماعت بلند بگويد؛ همچنين مستحبّ است حمد و سوره و اذكار نماز را شمرده بخواند و آيات را به هم نچسباند و مخصوصاً به معنى آنها توجّه داشته باشد و اگر نماز را با جماعت مى‌خواند بعد از تمام شدن حمد امام، به اميد ثواب پروردگار بگويد: «الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ» و بعد از خواندن سوره‌ «قُلْ هُوَ اللَّه احَدٌ» يك يا دو يا سه مرتبه بگويد: «كَذلِكَ اللَّهُ رَبِّى» يا «كَذلِكَ اللَّهُ رَبُّنَا».