رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٢ - احكام شركت

مسأله ١٨٣٥. كسى كه با سرمايه شركت معامله مى‌كند اگر ادّعا كند سرمايه بدون سهل انگارى و زياده روى تلف شده و طرف مقابل ادّعا كند خيانت كرده ولى دليلى براى اثبات گفتار خود نداشته باشد، چنانچه معامله كننده نزد حاكم شرع قسم بخورد، بايد حرف او را قبول كرد.

مسأله ١٨٣٦. شركت، از معاملات لازم است، يعنى هيچ يك از طرفين نمى‌تواند پيش خود اين قرارداد را برهم زند؛ و نيز قبل از پايان مدّت شركت حق ندارد تقاضاى تقسيم سرمايه كند، مگر اين‌كه چنين حقّى در قرارداد براى او پيش‌بينى شده باشد.

مسأله ١٨٣٧. هرگاه يكى از شريك‌ها بميرد يا ديوانه يا سفيه شود، شريك‌هاى ديگر نمى‌توانند در مال شركت تصرّف كنند؛ ولى بيهوشى موقّت تأثيرى ندارد.

مسأله ١٨٣٨. هرگاه شريك، چيزى را به صورت نسيه براى خود بخرد، نفع و ضررش مال خود اوست؛ و اگر مطابق قرارداد به قصد شركت بخرد مال هر دو است.

مسأله ١٨٣٩. هرگاه با سرمايه شركت معامله‌اى انجام دهند بعد معلوم شود شركت باطل بوده، چنانچه همه شركا آن معامله را اجازه دهند صحيح است و درآمدش مال همه آنهاست و كسانى كه در اين ميان كارى براى شركت كرده‌اند مى‌توانند مزد زحمتهاى خود را به اندازه معمولى بگيرند.