رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - احكام شكار با سگهاى شكارى

مسأله ٢٢٤٣. هرگاه چند سگ را براى شكار حيوانى بفرستند چنانچه همه آنها داراى شرايط فوق باشد شكار حلال است و اگر بعضى از آنها داراى اين شرايط نيست شكار حرام است.

مسأله ٢٢٤٤. هرگاه سگ تربيت شده را براى شكار حيوانى بفرستد ولى آن سگ حيوان حلال ديگرى را شكار كند، اشكالى ندارد، همچنين اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند هر دو حلال است.

مسأله ٢٢٤٥. اگر چند نفر با هم سگى را بفرستند و يكى از آنان كافر باشد، يا عمداً نام خدا را نبرد، يا چند سگ بفرستند و يكى از آنها تربيت شده نباشد بنابر احتياط واجب بايد از گوشت آن شكار پرهيز كرد.

مسأله ٢٢٤٦. هرگاه به وسيله باز شكارى يا حيوان ديگر تربيت شده‌اى غير از سگ، حيوانى را شكار كند آن شكار حلال نيست، مگر اين‌كه وقتى برسند كه حيوان زنده باشد مطابق دستور شرع آن را ذبح كنند، در اين صورت حلال است.

صيد ماهى‌

مسأله ٢٢٤٧. ماهى حلال ماهى است كه فلس داشته باشد، خواه فلس آن كم باشد يا زياد، كوچك باشد يا درشت، حتّى ماهيانى كه فلس آنها سست است و در دام مى‌ريزد حلال است، ولى فلسهاى ذرّه‌بينى و مانند آن، كه مردم به آن فلس نمى‌گويند فايده‌اى ندارد.

مسأله ٢٢٤٨. اگر ماهى را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و حلال است، حتّى اگر در دامى كه در آب باشد بميرد آن نيز حلال است.

مسأله ٢٢٤٩. اگر ماهى از آب بيرون بيفتد، يا موج آن را بيرون بيندازد، يا بر اثر جزر و مَد دريا در خشكى بماند و بميرد، حرام است، ولى اگر پيش از آن‌كه بميرد با دست يا با وسيله ديگرى آن را بگيرند و بعد جان دهد حلال است.

مسأله ٢٢٥٠. صيد كننده ماهى لازم نيست مسلمان باشد و در موقع صيد ماهى‌