رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥ - نماز قضا

مسأله ١١٩٥. كسى كه نماز قضا برعهده دارد نبايد در خواندن آن كوتاهى كند، ولى واجب نيست آن را فوراً به جا آورد، مگر آنكه يك يا دو نماز قبل از آن قضا شده باشد كه احتياط واجب اين است كه پيش از نماز همان روز آن را قضا كند.

مسأله ١١٩٦. كسى كه نماز قضا بر ذمّه دارد مى‌تواند نماز مستحبّى بخواند و خواندن نماز قضا قبل از نماز يوميّه يا بعد از آن مانعى ندارد.

مسأله ١١٩٧. اگر كسى گمان دارد بعضى از نمازهاى گذشته او صحيح نبوده، يا فراموش كرده است، احتياط مستحب آن است كه قضاى آن را به جا آورد.

مسأله ١١٩٨. در نماز قضا ترتيب واجب نيست، جز در ميان قضاى ظهر و عصر و مغرب و عشاء از يك روز.

مسأله ١١٩٩. كسى كه چند نماز از او قضا شده و شماره آنها را نمى‌داند، مثلًا نمى‌داند دو نماز بوده يا سه نماز، كافى است مقدار كمتر را بخواند؛ امّا اگر قبلًا شماره آنها را مى‌دانسته، ولى به واسطه سهل‌انگارى فراموش كرده، احتياط واجب آن است كه مقدار بيشتر را بخواند.

مسأله ١٢٠٠. كسى كه نماز قضا از روزهاى پيش بر ذمّه دارد مى‌تواند قبل از خواندن نماز قضا به نماز اداى روزانه مشغول شود، مگر آنكه يك يا دو نماز قبل از آن باشد كه بنابر احتياط واجب بايد قبلًا بجا آورد.

مسأله ١٢٠١. كسى كه مى‌داند يك نماز چهار ركعتى بر ذمّه دارد، امّا نمى‌داند قضاى ظهر بوده يا عصر يا عشاء، اگر يك نماز چهار ركعتى به نيّت ما فى‌الذّمّه يعنى قضايى كه بر عهده اوست بخواند، كافى است؛ و در بلند خواندن و آهسته خواندن حمد و سوره مخيّر است.

مسأله ١٢٠٢. هيچ كس نمى‌تواند نماز قضاى ديگرى را كه در حال حيات است به جا آورد، هر چند او از خواندن نماز قضا عاجز باشد؛ امّا بعد از مردن مانعى ندارد.

مسأله ١٢٠٣. نماز قضا را مى‌توان با جماعت خواند، خواه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا؛ ولى احتياط اين است كه هر دو يك نماز را بخوانند، مثلًا نماز قضاى‌