رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - ٧ باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح

روزه آنها صحيح است.

مسأله ١٣٦٩. اگر روزه دار بى اختيار در آب بيفتد، يا او را در آب بيندازند و سر او زير آب رود، يا فراموش كند كه روزه است سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمى‌شود، ولى اگر يادش بيايد بنابر احتياط واجب بايد فوراً سر را از آب بيرون آورد.

مسأله ١٣٧٠. اگر فراموش كند كه روزه است و به نيّت غسل سر را زير آب كند روزه و غسل او هر دو صحيح است، ولى اگر بداند روزه واجب معيّن است و عمداً چنين كند بنابر احتياط واجب هم روزه را بايد قضا كند و هم غسل را دوباره انجام دهد.

٧. باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح‌

مسأله ١٣٧١. اگر شخص جنب عمداً تا صبح غسل نكند، بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل است؛ ولى اگر توانايى برغسل ندارد يا وقت تنگ است، تيمّم نمايد؛ امّا اگر از روى عمد نباشد روزه‌اش صحيح است؛ و زنى كه از حيض يا نفاس پاك شده و تا اذان صبح غسل نكرده، در حكم كسى است كه باقى بر جنابت مانده است.

مسأله ١٣٧٢. باطل شدن روزه به خاطر بقاء بر جنابت مخصوص روزه ماه رمضان و قضاى آن است و در روزه‌هاى ديگر موجب بطلان نمى‌شود.

مسأله ١٣٧٣. اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك يا چند روز يادش بيايد، بنابر احتياط واجب روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد، مثلًا اگر نمى‌داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد سه روز را قضا كند و قضاى روز چهارم احتياط مستحبّ است.

مسأله ١٣٧٤. كسى كه در شب ماه رمضان براى غسل و تيمّم وقت ندارد، اگر خود را جنب كند روزه‌اش اشكال دارد؛ و احتياطاً قضا و كفّاره به جا آورد؛ همچنين اگر براى غسل وقت ندارد و فقط براى تيمّم وقت دارد.