رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٦ - نماز قضا

ظهر را با نماز ظهر بخواند و نماز قضاى عصر را با نماز عصر.

مسأله ١٢٠٤. مستحبّ است كودكى كه خوب و بد را تميز مى‌دهد به نماز خواندن و ساير عبادتها عادت دهند، بلكه مستحبّ است او را به قضاى نماز تشويق كنند (البتّه نبايد اين كار به‌صورتى انجام گيرد كه موجب ناراحتى و بيزارى او از نماز گردد).

نماز قضاى پدر و مادر

مسأله ١٢٠٥. بر پسر بزرگتر (يعنى بزرگترين پسرى كه بعد از مرگ آنها در حال حيات است) واجب است نماز و روزه‌هايى كه از پدر يا مادرش فوت شده و از روى نافرمانى نبوده و توانايى بر قضا داشته، بعد از مرگ آنها به جا آورد، بلكه اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشند بنابر احتياط مستحب بايد به همين‌طور عمل كند، همچنين روزه‌اى را كه در سفر نگرفته هرچند توانايى قضاى آن را پيدا نكرده‌اند احتياط آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد.

مواردى كه نماز قضاى پدر و مادر بر پسر بزرگتر واجب نيست‌

مسأله ١٢٠٦. هرگاه شخص ديگرى آن نماز و روزه را قضا نمايد از پسر بزرگتر ساقط مى‌شود.

مسأله ١٢٠٧. اگر پسر بزرگتر نمى‌داند كه از پدر يا مادرش نماز و روزه‌اى قضا شده يا نه، چيزى بر او واجب نيست و تفحّص و جستجو نيز لازم نمى‌باشد.

مسأله ١٢٠٨. اگر پسر بزرگتر بعد از مرگ پدر يا مادر از دنيا برود بر ساير پسران تكليفى نيست.

مسأله ١٢٠٩. اگر معلوم نباشد پسر بزرگتر كدام است يعنى تاريخ تولّد پسرها درست روشن نباشد، قضاى نماز و روزه پدر و مادر بر هيچ كدام واجب نيست، ولى احتياط مستحب آن است كه بين خودشان قسمت كنند.