رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٨ - ٦ غنائم جنگى

جزء درآمد كسب حساب مى‌شود كه اگر در آخر سال چيزى از آن يا قيمت آن اضافه بماند خمس دارد.

مسأله ١٥٥٢. لازم نيست انسان به قصد صيد جواهرات در دريا فرو برود، بلكه اگر به قصد ديگرى برود و جواهراتى به دستش آيد، بايد خمس آن را بدهد.

مسأله ١٥٥٣. هرگاه انسان در دريا فرو رود و حيوانى را بيرون آورد كه در شكم آن جواهرى باشد كه قيمتش بعد از كم كردن مخارج به حدّ نصاب برسد، چنانچه آن حيوان مانند صدف باشد كه نوعاً در شكمش جواهر است بايد خمس آن را بدهد؛ و اگر اتّفاقاً آن جواهر را بلعيده باشد باز احتياط واجب پرداختن خمس آن است.

مسأله ١٥٥٤. جواهراتى كه از رودخانه‌هاى بزرگى كه محل پرورش جواهر و صيد صدف است بيرون مى‌آورند نيز خمس دارد.

مسأله ١٥٥٥. عنبر مادّه خوش بويى كه از دريا مى‌گيرند، هرگاه به وسيله غوّاصى بيرون آورند، خمس دارد؛ و اگر از روى آب، يا كنار دريا به دست آورند باز هم بنابر احتياط واجب بايد خمسش را بدهند.

مسأله ١٥٥٦. كسانى كه كارشان غوّاصى يا بيرون آوردن معادن است هرگاه خمس آنها را بدهند و در آخر سال چيزى از مخارج سالشان زياد بيايد لازم نيست دوباره خمس بدهند.

٦. غنائم جنگى‌

مسأله ١٥٥٧. هرگاه مسلمانان به دستور امام معصوم با كفّار جنگ كنند و چيزهايى در جنگ به دست آورند، بايد خمس آن را بدهند؛ امّا مخارجى را كه براى حفظ غنيمت و حمل و نقل آن كرده‌اند از آن كم مى‌شود.

مسأله ١٥٥٨. هرگاه مسلمانان به اذن نايب خاص، يا نائب عامّ امام عليه السلام اقدام به جنگ بر ضدّ كفّار كنند و غنائمى به دست آورند، احتياط واجب آن است كه خمس آن را بپردازند.