رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٢ - نماز ميّت

مقدّم دارند و اگر براى هفت عضو نرسد پيشانى را مقدم دارند.

مسأله ٥٥٨. شايسته است قدرى تربت حضرت سيّدالشّهداء عليه السلام را با كافور مخلوط كنند، امّا بقدرى زياد نباشد كه آن را كافور نگويند.

مسأله ٥٥٩. مستحبّ است دو چوب تر و تازه در قبر همراه ميّت بگذارند، خواه داخل كفن باشد يا بيرون آن.

نماز ميّت‌

مسأله ٥٦٠. واجب است بر هر ميّت مسلمان و بالغ نماز بخوانند؛ و بر بچّه نابالغ اگر كمتر از شش سال نداشته باشد نيز احتياط واجب آن است كه نماز بخوانند.

مسأله ٥٦١. نماز ميّت بايد بعد از غسل و حنوط و كفن كردن خوانده شود؛ و اگر پيش از اينها، يا در بين اينها بخوانند باطل است، هرچند از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد.

مسأله ٥٦٢. در نماز ميّت، وضو و غسل يا تيمّم و پاك بودن بدن و لباس شرط نيست؛ ولى احتياط مستحب آن است كه تمام امورى را كه در نمازهاى ديگر لازم است رعايت كنند.

مسأله ٥٦٣. واجب است نماز ميّت را رو به قبله بخوانند و نيز احتياط واجب آن است كه ميّت را مقابل نمازگزار به پشت بخوابانند بطورى كه سر او به طرف راست نمازگزار و پاى او به طرف چپ نمازگزار باشد.

مسأله ٥٦٤. مكان نمازگزار بايد از جاى ميّت پست تر و بلندتر نباشد، ولى مختصر پستى وبلندى اشكال ندارد، همچنين نمازگزار نبايد از ميّت دور بايستد؛ امّا كسانى كه به جماعت مى‌خوانند اگر دور باشند و به صف اتّصال داشته باشند اشكالى ندارد.

مسأله ٥٦٥. نمازگزار بايد در مقابل ميّت بايستد و پرده و ديوارى حائل نباشد؛ ولى گذاردن ميّت در تابوت و مانند آن، اشكال ندارد.

مسأله ٥٦٦. نماز ميّت را بايد ايستاده و با قصد قربت بخواند؛ و در موقع نيّت،