رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١ - ٢ آب قليل

مسأله ٢٦. هرگاه رنگ و بو و طعم آب كر به واسطه غير نجاست تغيير كند، نجس نمى‌شود؛ ولى خوب است از هرگونه آب آلوده اجتناب گردد.

مسأله ٢٧. اگر عين نجس (مانند خون) به آبى كه بيشتر از كر است برسد و قسمتى از آن را تغيير دهد چنانچه باقيمانده به اندازه كر يا بيشتر است، فقط آن قسمت كه تغيير كرده نجس مى‌شود؛ و الّا تمام آن نجس خواهد شد.

مسأله ٢٨. هرگاه چيز نجس را زير شيرى كه متّصل به كر است بگيرند، آبى كه از آن مى‌ريزد پاك است، مگر اين‌كه بو يا رنگ يا طعم نجاست به خود گيرد.

مسأله ٢٩. آبى كه به اندازه كر يا بيشتر بوده، چنانچه شك كنيم از كر افتاده حكم آب كر را دارد؛ و بعكس، اگر آبى كمتر از كر بوده و شك داريم كر شده، حكم آب كمتر از كر را دارد.

مسأله ٣٠. كُر بودن آب را از دو راه مى‌توان شناخت: نخست اين‌كه خود انسان يقين پيدا كند، و ديگر اين‌كه لااقل يك نفر عادل خبر دهد.

٢. آب قليل‌

مسأله ٣١. آب قليل آبى را گويند كه از مقدار كر كمتر باشد و از زمين نجوشد.

مسأله ٣٢. هرگاه چيز نجسى به آب قليل برسد آن را نجس مى‌كند (بنابر احتياط واجب) امّا اگر از بالا بريزند، فقط آن مقدار كه به نجس رسيده نجس مى‌شود؛ و اگر به صورت فوّاره از پايين به بالا رود و به چيز نجسى برسد، قسمت پايين آن نجس نمى‌شود.

مسأله ٣٣. اگر با آب قليل پاك، چيزى را كه نجس شده بشويند، پاك مى‌شود (باشرايطى كه بعداً گفته خواهد شد). امّا آبى كه از آن جدا مى‌شود و آن را «غُساله» گويند، نجس است؛ مگر در آبى كه با آن مخرج بول و مدفوع را مى‌شويند كه با پنج شرط پاك است: ١. يكى از اوصاف سه‌گانه نجس را به خود نگرفته باشد.

٢. نجاستى از خارج به آن نرسيده باشد. ٣. نجاست ديگرى مانند خون يا بول‌