رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - شرايط امام جماعت

مسأله ١٢٦٥. اگر نماز امام تمام شود و مأموم هنوز مشغول تشهّد يا سلام است لازم نيست نيّت فرادى‌ كند.

مسأله ١٢٦٦. كسى كه يك ركعت از امام عقب مانده، وقتى امام تشهّد را مى‌خواند احتياط آن است كه زانوها را از زمين بلند كند و انگشتان دست و سينه پا را بر زمين بگذارد و بنابراحتياط مستحب همراه او تشهّد بخواند، يا ذكر بگويد و اگر تشهّد آخر است بايد صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد و ادامه دهد.

شرايط امام جماعت‌

مسأله ١٢٦٧. امام جماعت بايد «بالغ» و «عاقل» و «عادل» و «حلال‌زاده» و «شيعه دوازده امامى» باشد و قرائت را صحيح بخواند و اگر مأموم مرد است امام هم بايد مرد باشد، ولى امامت زن براى زن مانعى ندارد و هر انسانى حلال‌زاده است خواه مسلمان يا غير مسلمان، مگر اين كه خلاف آن ثابت شود.

مسأله ١٢٦٨. «عدالت» يك حالت خداترسى باطنى است كه انسان را از انجام گناه كبيره و تكرار گناه‌صغيره باز مى‌دارد و همين اندازه كه با كسى معاشرت داشته باشيم و گناهى از او نبينيم نشانه وجود عدالت است و اين را حسن ظاهر كه حاكى از ملكه باطن است مى‌گويند.

مسأله ١٢٦٩. كسى كه سابقاً عادل بوده هرگاه شك كنيم كه بر عدالت باقى مانده است يا نه بايد گفت عادل است، مگر اين‌كه يقين به خلاف پيدا شود.

مسأله ١٢٧٠. كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند نمى‌تواند به كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مى‌خواند اقتداكند و كسى كه نشسته نماز مى‌خواند نمى‌تواند به كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند اقتدا كند.

مسأله ١٢٧١. اگر امام جماعت با تيمّم يا وضوى جبيره‌اى نماز مى‌خواند مى‌توان به او اقتدا كرد، ولى اگر به واسطه عذرى با لباس نجس از روى ناچارى نماز مى‌خواند بنابر احتياط واجب نبايد به او اقتدا كرد، همچنين كسى كه نمى‌تواند از