رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧ - استبراء

دوم، در جايى كه براى عدّه خاصى وقف شده، مانند مدرسه‌هايى كه مخصوص طلّاب است يا مساجدى كه آبريز آن فقط براى نمازگزاران مى‌باشد.

سوم، روى قبر مؤمن يا هر محلّ ديگرى كه موجب بى‌احترامى نسبت به مؤمن يا يكى از مقدّسات شود.

مسأله ٧١. مخرج غائط را مى‌توان با آب شست، يا با سه قطعه كاغذ يا سنگ يا پارچه يا مانند آن تميز كرد، مگر در صورتى كه از حدّ معمول تجاوز كرده و اطراف مخرج را آلوده نموده باشد، يا نجاست ديگرى مانند خون با آن بيرون آيد، يا از خارج نجاستى به آن برسد، كه در اين موارد فقط با آب پاك مى‌شود.

مسأله ٧٢. در مواردى كه مى‌توان مخرج غائط را با غير آب تميز كرد، شستن با آب بهتر است.

مسأله ٧٣. مخرج بول با غير آب پاك نمى‌شود و تطهير با شيلنگ‌هاى متّصل به آب لوله كشى كه در حكم جارى است و همچنين آب قليل، يك مرتبه كافى‌است؛ هر چند بهتر است با آب قليل دوبار باشد.

مسأله ٧٤. در شستن مخرج بول و غائط تفاوتى ميان مجراى طبيعى و غيرطبيعى نيست، ولى در مخرج غيرطبيعى، به جز آب كفايت نمى‌كند.

مسأله ٧٥. هرگاه مخرج غائط را با سه قطعه سنگ، يا كاغذ و مانند آن پاك كنند و ذرات كوچكى كه معمولًا جز با آب برطرف نمى‌شود باقى بماند، ضررى ندارد و مى‌تواند با آن نماز بخواند.

مسأله ٧٦. هرگاه با سه طرف يك قطعه سنگ محل را پاك كند، كافى است؛ همچنين با سه گوشه يك قطعه كاغذ يا پارچه.

مسأله ٧٧. اگر شك كند مخرج را پاك كرده، بايد خود را تطهير كند؛ ولى اگر بعد از نماز شك كند، نمازش صحيح، امّا براى نمازهاى بعد بايد خود را تطهير كند.

استبراء

مسأله ٧٨. استبراء عمل مستحبّى است كه مردها بعد از بيرون آمدن بول‌