رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧ - مسائل متفرّقه ازدواج

صورت ضرورت و ناچارى اشكالى ندارد.

مسأله ٢٠٨٩. نگاه كردن طبيب مرد به زن نامحرم براى معالجه در صورتى كه ضرورت داشته باشد جايز است.

مسأله ٢٠٩٠. در مورد حجاب واجب، كافى است كه زن بدن خود را جز صورت و دست تا مچ به هر وسيله‌اى كه مى‌تواند بپوشاند و لباس خاصّى شرط نيست ولى پوشيدن لباسهاى تنگ و چسبان و همچنين لباسهاى زينتى اشكال دارد.

مسأله ٢٠٩١. نگاه كردن مرد به زنى كه مى‌خواهد با او ازدواج كند به منظور آگاه شدن از حسن و عيب او جايز است؛ حتّى اگر با يك بار نگاه كردن اين منظور حاصل نشود مى‌تواند چند بار در چند مجلس نگاه‌كند.

مسأله ٢٠٩٢. شنيدن صداى زن نامحرم در صورتى كه به قصد لذّت نباشد و سبب افتادن در گناه نشود اشكالى ندارد، ولى زن نبايد لحن صداى خود را طورى كند كه هوس انگيز باشد.

مسأله ٢٠٩٣. نگاه كردن به زن نامحرم براى شناختن او به منظور شهادت دادن در دادگاه و امور مهم و لازمى‌از اين قبيل جايز است.

مسائل متفرّقه ازدواج‌

مسأله ٢٠٩٤. هرگاه در عقد شرط كند كه زن باكره باشد و بعد معلوم شود كه باكره نبوده مى‌تواند ازدواج را به هم زند.

مسأله ٢٠٩٥. احتياط واجب آن است كه مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى كه كسى در آنجا نيست و ديگرى هم نمى‌تواند وارد شود نمانند؛ حتّى اگر در آنجا نماز بخوانند نماز آنها اشكال دارد.

مسأله ٢٠٩٦. هرگاه مرد از اوّل قصدش اين باشد كه مهر زن را نپردازد عقد صحيح است و پرداختن مهر بر او واجب است.

مسأله ٢٠٩٧. مرد مسلمانى كه مسلمان زاده است اگر مرتد شود، يعنى منكر خدا