رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦ - امورى كه بايد براى آنها وضو گرفت

مسأله ٣٣٥. كسانى كه داراى چنين بيمارى هستند، اگر به آسانى قابل معالجه باشند واجب است معالجه كنند و اگر نكنند براى آنها اشكال دارد.

مسأله ٣٣٦. كسانى كه به چنين بيمارى مبتلا هستند پس از بهبودى لازم نيست نمازهايى را كه در وقت بيمارى طبق دستورهاى بالا خوانده‌اند قضا نمايند، ولى اگر قبل از پايان وقت نماز بهبودى يابند بايد نمازى را كه وقتش باقى است اعاده كنند (بنابر احتياط واجب).

امورى كه بايد براى آنها وضو گرفت‌

مسأله ٣٣٧. وضو براى شش چيز واجب است:

١. نماز واجب (غير از نماز ميّت).

٢. سجده و تشهّد فراموش شده.

٣. طواف واجب (بايد توجّه داشت طوافهايى كه جزء حج يا عمره است طواف واجب حساب مى‌شود هرچند اصل حج و عمره مستحب باشد).

٤. هرگاه نذر يا عهد كرده، يا قسم خورده كه وضو بگيرد و با طهارت باشد.

٥. هرگاه نذر كرده جايى از بدن خود را به خطّ قرآن برساند (در صورتى كه اين نذر شرعاً رجحان داشته باشد مثل اين‌كه مى‌خواهد از روى احترام خطّ قرآن را ببوسد).

٦. براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از محل آلوده، هرگاه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خطّ قرآن برساند.

مسأله ٣٣٨. تماسّ بدن با خطّ قرآن براى كسى كه وضو ندارد حرام است، ولى ترجمه قرآن به زبانهاى ديگر اين حكم را ندارد.

مسأله ٣٣٩. هرگاه ديوانه يابچّه‌اى بدون وضو دست به خطّ قرآن مى‌زند جلوگيرى او واجب نيست، امّا اگر كارى كنند كه بى‌احترامى‌به قرآن باشد بايد از آنها جلوگيرى كرد.