رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٠ - طلاق بائن و رجعى

خواه ازدواج دائم باشد يا موقّت، شوهرش با او نزديكى كرده باشد يا نه، حتّى زن يائسه نيز بايد عدّه وفات نگه دارد؛ و اگر باردار است بايد تا هنگام وضع حمل عدّه نگه دارد، ولى اگر پيش از گذشتن چهارماه و ده روز فرزندش به دنيا آيد بايد تا چهارماه و ده روز از مرگ شوهر عدّه را ادامه دهد.

مسأله ٢١٥٢. زن در مدّت عدّه وفات بايد از پوشيدن لباسهاى زينتى و كشيدن سرمه در چشم و كارهاى ديگرى كه زينت حساب مى‌شود خوددارى كند.

مسأله ٢١٥٣. هرگاه زن يقين كند همسرش از دنيا رفته و عدّه وفات نگه دارد و بعداً شوهر كند، چنانچه معلوم شود شوهر او بعد مرده، بايد از شوهر دوم جدا شود و احتياط واجب آن است كه اگر باردار است به مقدارى كه در عدّه طلاق گفته شد براى شوهر دوم عدّه طلاق نگه دارد و بعد از آن براى شوهر اوّل چهار ماه و ده روز عدّه وفات لازم است؛ و اگر باردار نيست براى شوهر اوّل عدّه وفات نگه دارد و بعد براى شوهر دوم عدّه طلاق.

مسأله ٢١٥٤. ابتداى عدّه وفات در صورتى كه شوهر غايب باشد و فوت كند از موقعى است كه زن از مرگ شوهر باخبر مى‌شود.

مسأله ٢١٥٥. هرگاه زن بگويد عدّه من تمام شده از او قبول مى‌شود، به شرط آن‌كه مورد اتّهام نباشد، بلكه احتياط واجب آن است كه مورد وثوق باشد.

طلاق بائن و رجعى‌

مسأله ٢١٥٦. طلاق بر دو قسم است: «طلاق بائن» و «طلاق رجعى» طلاق بائن آن است كه مرد در آن حقّ رجوع به زن خود ندارد، (منظور از رجوع آن است كه مرد بدون عقد با زن آشتى كند و او را مجدّداً به همسرى بپذيرد.) طلاق بائن بر پنج قسم است: ١. طلاق زنى كه نُه سالش تمام نشده. ٢. طلاق زن يائسه، يعنى زنى كه بيشتر از ٥٠ سال دارد. [١] ٣. طلاق زنى كه شوهرش بعد از عقد، با او

[١]. شرح بيشتر در مورد زنان يائسه در مسأله ٤٢٨ آمده است ..