رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٤ - ١ نيّت

مسأله ٨٥٩. شنيدن اذان از راديو و مانند آن براى نماز كافى نيست، بلكه خود نمازگزاران به شرحى كه در بالا گفته شد بايد اذان بگويند.

مسأله ٨٦٠. اذان گفتن به صورت غنا يعنى آهنگى كه مناسب مجالس لهو و لعب است، حرام و باطل است.

مسأله ٨٦١. احتياط واجب آن است كه اذان را هميشه به قصد نماز بگويند؛ و گفتن اذان براى اعلام دخول وقت بدون قصد نماز بعد از آن مشكل است.

واجبات نماز

مسأله ٨٦٢. واجبات نماز يازده چيز است: ١. نيّت‌ ٢. تكبيرة الاحرام، يعنى‌ «اللَّهُ اكبرُ» در اوّل نماز ٣. قيام‌ ٤. قرائت‌ ٥. ركوع‌ ٦. سجود ٧. ذكر ركوع و سجود ٨. تشهّد ٩. سلام‌ ١٠. ترتيب‌ ١١. موالات (پى در پى به جا آوردن اجزاء نماز).

مسأله ٨٦٣. واجبات نماز بر دوگونه است: بعضى ركن است و بعضى غير ركن، ركن چيزى است كه اگر آن را به جا نياورد يا اضافه كند، نماز باطل است، خواه عمداً باشد يا از روى سهو و اشتباه؛ ولى در واجبات غير ركنى هنگامى‌نماز باطل مى‌شود كه آن را عمداً كم و زياد كند؛ و اگر از روى سهو و اشتباه كم و زياد كند، نماز صحيح است.

مسأله ٨٦٤. اركان نماز پنج چيز است: اوّل‌، نيّت. دوم‌، تكبيرةالاحرام.

سوم‌، قيام در موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متّصل به ركوع، يعنى ايستادن پيش از ركوع. چهارم‌، ركوع. پنجم‌، دو سجده (البتّه در نيّت، زيادى تصوّر نمى‌شود؛ و زيادى تكبيرة الاحرام نيز اگر از روى سهو باشد نماز را باطل نمى‌كند، هرچند احتياط مستحب آن است كه آن را اعاده كند).

١. نيّت‌

مسأله ٨٦٥. نماز را بايد به قصد قربت يعنى براى اطاعت فرمان خدا انجام داد