رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - شرايط لباس نمازگزار

رطوبت به آن ملاقات كند و نماز بخواند، بعد يادش بيايد، نماز او صحيح است؛ ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده ملاقات كند و بدون آن‌كه خود را آب بكشد، غسل كند، غسل و نمازش باطل است.

مسأله ٧٤٣. كسى كه يك لباس بيشتر ندارد هرگاه بدن و لباس او هر دو نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آن دو بيشتر آب ندارد احتياط واجب آن است كه بدن را آب بكشد و نماز را با همان لباس نجس بخواند.

مسأله ٧٤٤. هرگاه كسى غير از لباس نجس، لباس ديگرى در اختيار ندارد و احتمال نمى‌دهد تا آخر وقت لباس پاك پيدا كند، بايد با همان لباس نماز بخواند.

مسأله ٧٤٥. كسى كه دو لباس دارد و مى‌داند يكى از آن دو نجس است، امّا نمى‌داند كدام يك از آنهاست، با هيچ كدام نمى‌تواند نماز بخواند و بايد هر دو را آب بكشد؛ و اگر توانايى بر اين كار نداشته باشد، بايد دو نماز جداگانه با آن دو لباس بخواند.

شرط دوم- غصبى نبودن‌

مسأله ٧٤٦. لباس نمازگزار بنابر احتياط واجب بايد مباح باشد و اگر عمداً در لباس غصبى نماز بخواند حتّى اگر نخ يا دكمه آن غصبى باشد، نماز را اعاده كند؛ ولى اگر نمى‌دانست غصبى است و با آن نماز خواند نمازش صحيح است؛ همچنين اگر قبلًا مى‌دانسته غصبى است و بعد فراموش كرده؛ مگر اين‌كه غاصب خود نمازگزار باشد، به اين معنى كه چيزى را غصب كرده و بعد فراموش نموده و با آن نماز خوانده است، در اينجا احتياط واجب آن است كه اعاده نمايد.

مسأله ٧٤٧. چنانچه در اثناء نماز متوجّه شود كه لباس او غصبى است، اگر چيز ديگرى كه عورت او را بپوشاند در تن دارد بايد لباس غصبى را بيرون آورد و نماز را ادامه دهد؛ و اگر چيز ديگرى در تن ندارد نماز را بشكند و با لباس غير غصبى نماز بخواند.