رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٤ - شرايط لباس نمازگزار

است، حتّى اگر به خاطر ياد نگرفتن مسأله باشد.

مسأله ٧٣٧. اگر خبر ندارد كه بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد، نمازش صحيح است؛ امّا اگر قبلًا باخبر بوده و فراموش كرده و با آن نماز خوانده، بايد نماز را اعاده كند، خواه در وسط نماز يادش بيايد، يا بعد از نماز؛ و اگر وقت نماز گذشته بايد قضا كند.

مسأله ٧٣٨. هرگاه كسى مشغول نماز است و در وسط نماز لباس يا بدن او نجس شود، يا بفهمد لباس يا بدن او نجس شده است امّا نداند همان موقع نجس شده يا از قبل نجس بوده، چنانچه آب در دسترس اوست و آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن آن نماز را به هم نمى‌زند، بايد همان موقع آن را آب بكشد، يا عوض كند، سپس نماز را ادامه دهد؛ و اگر ممكن نيست بايد نماز را بشكند و با بدن و لباس پاك نماز بخواند؛ و اين در صورتى است كه وقت تنگ نباشد و الّا با همان حال نماز مى‌خواند و صحيح است.

مسأله ٧٣٩. كسى كه بعد از نماز بفهمد بدن يا لباسش نجس بوده، نمازش صحيح است، خواه در وقت باشد يا بعد از وقت.

مسأله ٧٤٠. هرگاه لباس يا بدن نجس بوده و آن را آب بكشد و يقين به پاكى آن پيدا كند و نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد هنوز پاك نشده، نماز او صحيح است و براى نمازهاى بعد بايد آن را پاك كند.

مسأله ٧٤١. هرگاه در لباس خود خونى ببيند و يقين كند كه به مقدار كمتر از درهم‌ [١] است و يا خون زخم و دمل است كه براى نماز اشكال ندارد و با آن نماز بخواند، بعد بفهمد خون بيش از مقدار درهم بوده، يا خون از غير زخم و دمل است نمازش صحيح است.

مسأله ٧٤٢. هرگاه نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با

[١]. تقريباً به اندازه بند انگشت اشاره ..