رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧١ - احكام جنابت

لازم نيست با جستن بيرون آيد، بلكه اگر رطوبت هنگامى بيرون آيد كه به اوج شهوت جنسى رسيده است، حكم منى دارد.

مسأله ٣٦٢. غالباً بعد از بيرون آمدن منى، بدن سست مى‌شود، ولى اين موضوع جزء شرايط قطعى و نشانه‌ها نيست.

مسأله ٣٦٣. مستحبّ است بعد از بيرون آمدن منى، بول كند تا ذرّات باقيمانده خارج شود، و اگر نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر، حكم منى دارد و بايد دوباره غسل كند.

مسأله ٣٦٤. اگر انسان جماع كند و به اندازه ختنه گاه يا بيشتر داخل شود، مرد و زن هر دو جُنُب مى‌شوند، خواه بالغ باشند يا نابالغ، منى بيرون آيد يا نه. اين در صورتى است كه جماع در قُبُل باشد و اگر در دُبُر باشد بنابر احتياط واجب بايد جمع كند بين غسل و وضو.

مسأله ٣٦٥. اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه، غسل بر او واجب نيست.

مسأله ٣٦٦. هرگاه (نعوذ باللّه) با حيوانى نزديكى كند و منى از او بيرون آيد، جُنُب مى‌شود و غسل كافى است، امّا اگر منى بيرون نيايد احتياط واجب آن است كه براى نماز و مانند آن، هم غسل كند و هم وضو بگيرد، مگر اين‌كه قبل از اين كار وضو داشته باشد كه در اين صورت تنها غسل كافى است.

مسأله ٣٦٧. هرگاه منى از جاى خود حركت كند امّا از ريختن آن به بيرون جلوگيرى بعمل آورد، يا به علّت ديگرى بيرون نيايد، غسل واجب نيست؛ همچنين اگر شك كند كه بيرون آمده يا نه.

مسأله ٣٦٨. كسى كه آب براى غسل كردن ندارد مى‌تواند با همسر خود نزديكى كند، و تيمّم براى او كافى است، خواه بعد از داخل شدن وقت نماز باشد يا قبل از آن.

مسأله ٣٦٩. هرگاه در لباس خود منى ببيند و يقين نمايد از خود اوست بايد