رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦ - طريقه وضو گرفتن

مسأله ٢٧٠. جلو سر، كه بالاى پيشانى است جاى مسح است هرجاى اين قسمت را به هر اندازه مسح كند كافى است، ولى احتياط مستحبّ آن است كه از درازا به اندازه درازاى يك انگشت، و از پهنا به اندازه پهناى سه انگشت مسح نمايد.

مسأله ٢٧١. جايز است مسح سر را بر پوست سر يا بر موهايى كه بر آن روييده است بكشند؛ امّا كسى كه موى سر او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند به صورتش مى‌ريزد، يا به جاهاى ديگر سر مى‌رسد، بايد بيخ موها را مسح كند؛ و بهتر است كه قبل از وضو، فرق سر را باز كند تا پس از شستن دست چپ، بن موها يا پوست سر را به راحتى مسح نمايد.

مسأله ٢٧٢. بعد از مسح سر نوبت مسح پاها مى‌رسد كه بايد با همان رطوبتى كه در دست مانده روى پاها را از سر يكى از انگشتها (غير از انگشت كوچك كه به تنهايى اشكال دارد) تا برآمدگى پشت پا، و بنابر احتياط مستحب تا مفصل پا مسح نمايد.

مسأله ٢٧٣. از نظر عرض، كافى است به اندازه يك انگشت مسح كند، ولى بهتر است كه به اندازه پهناى سه انگشت بسته باشد، و بهتر از آن مسح كردن تمام پشت پا با تمام كف دست است، و اگر همه دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد كافى است.

مسأله ٢٧٤. براى مسح سر و روى پاها بايد دست را روى آنها بكشد، و اگر دست را ثابت نگه دارد و سر يا پا را زير آن حركت دهد وضو باطل است، بنابر احتياط واجب، امّا اگر سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد.

مسأله ٢٧٥. در بين اعضاى وضو تنها جاى مسح بايد خشك باشد و خشك بودن بقيه اعضا لازم نيست، ولى اگر جاى مسح نيز مختصرى رطوبت داشته باشد به طورى كه آب دست هنگام مسح بر آن غلبه كند، اشكال ندارد.

مسأله ٢٧٦. اگر رطوبت كف دست خشك شود مى‌تواند از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد و با آن مسح كند، ولى از آب خارج جايز نيست؛ و اگر فقط به اندازه‌