رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٤ - شرايط شير دادنى كه سبب محرم شدن است
بقدرى بخورد كه سير شود؛ و بنابر احتياط دو دفعه بطور ناقص، نه دو دفعه حساب مىشود و نه يك دفعه.
مسأله ٢١١٨. هرگاه زنى از شير مربوط به يك شوهر چندين بچّه را شير دهد همه آنان به يكديگر و به شوهر و زنى كه آنان را شير داده محرم مىشوند؛ و نيز هرگاه كسى داراى چند همسر است، هر كدام از آنان بچّهاى را شير كامل دهد، آن بچّهها به يكديگر و به آن مرد و به همه آن زنان محرم مىشوند.
مسأله ٢١١٩. هرگاه زنى از شير مربوط به يك شوهر، پسر و دخترى را شير كامل دهد، آنها به هم محرم مىشوند؛ ولى خواهر و برادر آنها به يكديگر محرم نمىشوند.
مسأله ٢١٢٠. مرد نمىتواند بدون اذن همسر خود با خواهرزاده يا برادرزاده رضاعى زن خود ازدواج كند؛ و نيز احتياط واجب آن است كه اگر با پسرى (العياذ باللّه) لواط كرده، با دختر و خواهر و مادر رضاعى آن پسر ازدواج نكند.
مسأله ٢١٢١. اگر زنى برادر كسى را شير دهد به او محرم نمىشود، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با او ازدواج نكند.
مسأله ٢١٢٢. مرد نمىتواند با دو خواهر اگرچه رضاعى باشند ازدواج كند؛ و اگر دو زن را عقد كند بعد بفهمد خواهر بودهاند، عقد اوّلى صحيح و دومى باطل است؛ و اگر عقد در يك وقت بوده هر دو باطل است.
مسأله ٢١٢٣. اگر زن از شير مربوط به شوهر خود كسانى را كه در زير گفته مىشود شير دهد، شوهرش بر او حرام نمىشود، ولى بهتر است اين كار را نكند:
١. برادر و خواهر خودش.
٢. عمو و عمّه و دايى و خاله خودش.
٣. عمو زاده و دايى زاده خود.
٤. برادر زاده خود.
٥. برادر شوهر يا خواهر شوهر خود.