رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦ - ٢ استحاضه

مسأله ٣٩٨. اگر در اثناء غسل، حَدَث اصغر از او سر زند (مثلًا بول كند) ضررى به غسل او نمى‌زند؛ ولى براى نماز و مانند آن بايد وضو بگيرد.

مسأله ٣٩٩. هرگاه كسى جُنُب شده و نمازهايى خوانده، اگر بعداً شك كند غسل كرده يا نه، آن نمازها صحيح است، ولى براى نمازهاى بعد بايد غسل كند.

مسأله ٤٠٠. چند غسل واجب، يا واجب و مستحب را مى‌توان با يك نيّت انجام داد، مثلًا اگر يك غسل كند به نيّت جنابت و حيض و مسّ ميّت و غسل جمعه و مانند آن، از همه كفايت مى‌كند.

مسأله ٤٠١. با هر غسلى مى‌توان نماز خواند و وضو واجب نيست، خواه جنابت باشد يا غير آن، واجب باشد يا مستحبّى كه با دليل معتبر ثابت شده است؛ ولى احتياط مستحب آن است كه در غير غسل جنابت وضو بگيرد.

٢. استحاضه‌

مسأله ٤٠٢. يكى از خونهايى كه از زن خارج مى‌شود خون‌ «استحاضه» است و در اين موقع زن را «مستحاضه» مى‌گويند؛ بطور كلّى تمام خونهايى كه غير از حيض و نفاس و زخم و دمل است و از رحم زن خارج مى‌شود، خون استحاضه است.

مسأله ٤٠٣. خون استحاضه غالباً كم رنگ و سرد و رقيق است و بدون فشار و سوزش بيرون مى‌آيد، ولى ممكن است گاهى تيره رنگ يا سرخ و گرم و غليظ باشد و با فشار و سوزش خارج شود.

مسأله ٤٠٤. استحاضه فقط دو قسم است: «قليله» و «كثيره»: استحاضه قليله‌ آن است كه هرگاه زن پنبه‌اى را داخل كند، خون، آن را آلوده نمايد ولى از طرف ديگر خارج نشود، خواه خون در پنبه فرو رود يا نه؛ و استحاضه كثيره‌ آن است كه خون، در پنبه فرو رود و از آن بگذرد و جارى شود.