رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥ - اقسام و احكام غسل

مسأله ٣٨٩. در غسل ارتماسى بايد تمام بدن پاك باشد (بنابر احتياط واجب) ولى در غسل ترتيبى پاك بودن تمام بدن لازم نيست، همين اندازه كه هر عضو پيش از غسل دادن پاك باشد، كافى است.

مسأله ٣٩٠. سابقاً گفتيم عرق جُنُب از حرام نجس نيست و چنين كسى مى‌تواند با آب گرم غسل كند، ولى بهتر است با آب ملايم غسل كند كه عرق ننمايد.

مسأله ٣٩١. هرگاه مختصرى از بدن شسته نشود، غسل باطل است، امّا شستن باطن، مانند داخل گوش و بينى و داخل چشم لازم نيست.

مسأله ٣٩٢. هنگام غسل بايد هر چيز كه مانع رسيدن آب به بدن است برطرف كند؛ و اگر احتمال عقلايى مى‌دهد مانعى باشد، بايد وارسى كند تا مطمئن شود مانعى نيست.

مسأله ٣٩٣. موهاى كوتاه را كه جزء بدن حساب مى‌شود بايد بشويد، و بنابر احتياط واجب شستن موهاى بلند و زير آنها هم لازم است.

مسأله ٣٩٤. شرايطى كه براى وضو گفته شد مانند پاك بودن آب و غير آن در غسل هم شرط است، ولى در غسل لازم نيست كه از بالا به پايين بشويد و فاصله افتادن ميان شستن اعضا در غسل ترتيبى نيز اشكالى ندارد، مگر در مورد كسى كه نمى‌تواند بول و غائط خود را حفظ كند كه بايد پشت سر هم به جاآورد و فوراً نماز بخواند، همچنين در مورد زن مستحاضه.

مسأله ٣٩٥. كسى كه قصد دارد پول حمّامى را ندهد، يا بدون علم به رضايت او مى‌خواهد نسيه بگذارد، غسل او بنابر احتياط، باطل است؛ همچنين اگر قصد دارد پول حرام يا پولى كه خمس آن را نداده به حمّامى بدهد.

مسأله ٣٩٦. كسى كه زيادتر از معمول در حمّام آب مى‌ريزد، غسل او اشكال دارد، مگر اين‌كه تصميم داشته باشد حمّامى را با پول اضافى راضى كند.

مسأله ٣٩٧. هرگاه شك كند غسل كرده يا نه، بايد غسل كند؛ ولى اگر بعد از غسل شك كند غسل او صحيح بوده يا نه، اعتنا به شك نكند.