رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - طريقه وضو گرفتن

مسأله ٢٦١. هرگاه شك كند كه موى صورت به اندازه‌اى است كه پوست از لاى آن پيدا است يا نه، بنابر احتياط واجب هر دو را بشويد.

مسأله ٢٦٢. شستن داخل بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمى‌شود، واجب نيست.

مسأله ٢٦٣. بعد از شستن صورت بايد دست راست را از آرنج تا سر انگشتها بشويد؛ و بعد از آن دست چپ را به همين ترتيب.

مسأله ٢٦٤. بايد صورت و دستها را از بالا به پايين شست، و اگر از پايين به بالا بشويد، وضو باطل است.

مسأله ٢٦٥. اگر دست را تَر كند و به صورت و دست‌ها بكشد كافى نيست مگر اينكه تَرى دست به قدرى باشد كه آب جارى شود و از دست بريزد.

مسأله ٢٦٦. براى آن‌كه يقين كند آرنج را كاملًا شسته، كمى بالاتر از آرنج را هم بشويد.

مسأله ٢٦٧. معمولًا پيش از شستن صورت، دستها را تا مچ مى‌شويند، ولى اين براى وضو كافى نيست، بلكه بايد بعد از شستن صورت در موقعى كه دست راست و چپ را مى‌شويد تمام دست را بشويد، و اگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل است.

مسأله ٢٦٨. براى وضو، شستن صورت و دستها مرتبه اوّل واجب است؛ و احتياط واجب، ترك مرتبه دوم است؛ و امّا سوم و بيشتر حرام است. منظور از مرتبه اوّل آن است كه تمام عضو را بشويد خواه با يك مشت آب باشد يا چندين مشت، وقتى كه تمام شد يك مرتبه حساب مى‌شود.

مسأله ٢٦٩. بعد از شستن دستها بايد جلو سر را با رطوبت آب وضو كه در دست باقى مانده مسح كند؛ و بنابر احتياط واجب، لازم است با دست راست باشد، و بهتر اين است كه از بالا به پايين دست بكشد، ولى عكس آن يعنى از پايين به بالا نيز اشكال ندارد.