رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٦ - احكام و شرايط وقف

بگويد اين مال بعد از وفات من وقف باشد اشكال دارد، يا بگويد از حالا تا ده سال وقف باشد آن نيز اشكال دارد. ولى مى‌توان مالى را براى هميشه وقف كرد مشروط بر اينكه مثلا چند سال اوّل منافعش در اختيار واقف يا شخص ديگرى باشد و در موقوفه مصرف نشود.

مسأله ٢٣١٠. وقف در صورتى صحيح است كه مال وقف را به تصرّف كسانى كه براى آنها وقف شده يا وكيل يا ولىّ آنها بدهد، ولى در اوقاف عامّه مانند مساجد و مدارس و امثال آن تحويل دادن شرط نيست، هرچند احتياط مستحب آن است كه پس از خواندن صيغه آن را در اختيار كسانى كه وقف براى آنها شده قراردهند تا وقف كامل گردد.

مسأله ٢٣١١. وقف كننده بايد بالغ و عاقل و داراى قصد و اختيار باشد و شرعاً حق تصرّف در اموال خود را داشته باشد، بنابراين انسان سفيه يا بدهكارى كه حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش منع كرده اگر چيزى از اموال خود را وقف كند صحيح نيست.

مسأله ٢٣١٢. وقف براى كسانى كه هنوز به دنيا نيامده‌اند صحيح نمى‌باشد، ولى وقف براى اشخاصى كه بعضى از آنها به دنيا آمده‌اند و بعضى هنوز به دنيا نيامده‌اند صحيح است (مانند وقف بر فرزندان موجود و نسلهاى آينده) و آنها كه بعداً به دنيا مى‌آيند در آن وقف شريك خواهند شد.

مسأله ٢٣١٣. هرگاه كسى چيزى را براى خودش وقف كند (مثل آن كه ملكى را وقف كند كه منافع آن صرف خودش شود، يا بعد از مرگ او خرج مقبره‌اش نمايند).

صحيح نيست ولى اگر مثلًا، مدرسه يا مزرعه‌اى را وقف بر طلّاب كند و خودش هم طلبه باشد، مى‌تواند مانند سايرين از منافع وقف استفاده نمايد.

مسأله ٢٣١٤. هرگاه براى چيزى كه وقف كرده متولّى معيّن كند، بايد مطابق قرارداد او رفتار نمايد و اگر معيّن نكند اگر از قبيل اوقاف عامّه (مانند مسجد و مدرسه) باشد تعيين متولّى وظيفه حاكم شرع است و اگر وقف خاص باشد (مانند