رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٠ - احكام استطاعت

احكام استطاعت‌

مسأله ١٧٣٤. كسى كه بدون خانه ملكى رفع احتياجش نمى‌شود، هنگامى حج بر او واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد، ولى اگر با خانه اجاره‌اى يا وقفى و مانند آن مى‌تواند زندگى كند مستطيع است.

مسأله ١٧٣٥. هرگاه زن مالى دارد كه مى‌تواند با آن حج برود، ولى بعد از بازگشت نه شوهرش قادر بر تأمين زندگى اوست و نه خودش، حج بر او واجب نمى‌شود.

مسأله ١٧٣٦. هرگاه كسى مخارج رفتن به مكّه را ندارد، ولى ديگرى مالى به او مى‌بخشد يا در اختيار او مى‌گذارد كه با آن حج برود و مخارج زن و فرزند او را در اين مدّت نيز مى‌پردازد، بر چنين كسى حج واجب است، هر چند بدهكار باشد و در موقع بازگشت نيز وسيله كافى براى امرار معاش نداشته باشد؛ و قبول كردن چنين هديه‌اى واجب است، مگر اين‌كه در آن منّت يا ضرر يا مشقّت غير قابل تحمّلى باشد؛ و اين حج كفايت از حجّ واجب او مى‌كند.

مسأله ١٧٣٧. شخص بدهكار هرگاه مخارج حج را داشته باشد ولى با پرداخت بدهى خود توانايى بر حج ندارد، چنين كسى مستطيع نيست، مگر اين‌كه طلبكار عجله‌اى نداشته باشد و او هم مطمئن باشد كه بعداً قادر به اداء دين است.

مسأله ١٧٣٨. هرگاه كسى را اجير كنند كه در سفر حج به شخص يا كاروانى خدمت كند و به اين صورت حجّ خود را به جا آورد، حجّ واجب او حساب مى‌شود؛ ولى قبول چنين كارى واجب نيست.

مسأله ١٧٣٩. كسى كه مى‌تواند با قرض كردن حج به جا آورد، مستطيع نمى‌باشد و حج بر او واجب نيست. ولى اگر چند نفر مخارج حجّ كسى و نفقه عيال او را بپردازند حج بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٧٤٠. هركس مى‌تواند از طرف ديگرى براى انجام حج اجير شود، به شرط اين‌كه از مسائل حج آگاه باشد، خواه قبلًا حج به جا آورده باشد يا نه. ولى اگر