رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٩ - ٣ قيام

بنابر احتياط واجب در اوّل وقت نماز نخواند.

مسأله ٨٩٤. هرگاه توانايى بر ايستادن دارد امّا مى‌داند يا احتمال عقلائى مى‌دهد كه براى او ضرر داشته باشد، يا بيمارى‌اش طولانى مى‌شود، يا مثلًا زخم يا شكستگى استخوان او دير بهبود پيدا مى‌كند، بايد نشسته نماز بخواند؛ و اگر آن هم ضرر دارد خوابيده نماز بخواند.

مسأله ٨٩٥. شايسته است در حال ايستادن بدن را راست نگه دارد، شانه‌ها را پايين بيندازد، دستها را روى رانها بگذارد، انگشتها را به هم بچسباند، سنگينى بدن را بطور مساوى روى دو پا بيندازد و به محل سجده نگاه كند و با خضوع و خشوع باشد، مردان كمى پاها را باز بگذارند و زنان به هم بچسبانند.

٤. قرائت‌

مسأله ٨٩٦. در ركعت اوّل و دوم نمازهاى واجب روزانه بايد بعد از تكبيرةالاحرام سوره حمد را قرائت كند و بعد از آن بنابر احتياط واجب يك سوره تمام از قرآن مجيد را بخواند. و بايد توجّه داشت كه سوره «فيل» و «ايلاف» يك سوره حساب مى‌شود و همچنين سوره «والضّحى» و «الم نشرح».

مسأله ٨٩٧. در تنگى وقت، يا در جايى‌كه ترس از دزد يا درنده‌اى باشد، مى‌توان سوره را ترك كرد؛ و همچنين در جايى كه براى كار مهمّى عجله داشته باشد.

مسأله ٨٩٨. واجب است قرائت حمد قبل از سوره باشد و اگر عمداً برخلاف اين انجام دهد نمازش باطل است. و اگر از روى اشتباه باشد چنانچه قبل از ركوع يادش بيايد بايد برگردد و درست بخواند، امّا اگر بعد از رسيدن به حدّ ركوع يادش بيايد نمازش صحيح است؛ همچنين اگر حمد يا سوره يا هر دو را فراموش كند.

مسأله ٨٩٩. هرگاه در نماز واجب يكى از چهار سوره‌اى كه آيه سجده دارد [١] را

[١]. سوره الم سجده؛ سوره حم سجده (فصّلت)؛ سوره والنّجم و سوره اقرأ (علق) ..