فلسفه اسلامى و اصول ديالك تيك - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٥ - شرايط چهارگانه امتناع اجتماع متناقضين
شرايط چهارگانه امتناع اجتماع
اگر فلاسفه اسلامى مى گويند كه متقابلها عموماً، و «متضادها» بالأخص، با هم يكى نمى شوند و تضاد و ائتلاف آنها محال است، مقصودشان امتناع اجتماع در شرايط خاصى است كه ذيلاً به برخى از آنها اشاره مى كنيم:
١. اجتماع در يك زمان;
٢. اجتماع در يك مكان;
٣. اجتماع به طور فعليت وحفظ شخصيت;
٤. اجتماع از يك جهت ونظر.[١]
شرط اول تقابل، وحدت در زمان است بنابراين سفيدى و سياهى از اقسام تقابل است، زيرا يك شىء در يك زمان و در يك لحظه نمى تواند هم سفيد باشد و هم سياه، هر چند در دو زمان مى تواند سفيد وسياه باشد. اجتماع سفيدى و سياهى در دو زمان، ضررى به تقابل اين دو، نمى زند، زيرا اجتماع دو شىء متضاد در يك زمان ،ممتنع و محال است، و اين شرط در اين دو رنگ موجود است.
شرط دوم تقابل، وحدت محل است واين شرط در سياهى و سفيدى محقق مى باشد. زيرا يك محل و يك نقطه از كاغذ نمى تواند هم سياه باشد و هم سفيد، هر چند مى تواند نقطه اى سفيد و نقطه اى ديگر سياه باشد، و
[١] حكيم سبزوارى در شعر زير به سه شرط از شرايط فوق اشاره دارد:
وَإِنَّ من غيرية تقابل *** عرّفه أصحابُنا الأفاضل
يمنع جمع فى محلّ قد ثبت *** من جهة فى زمن توحّدت