در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٢٧١ - ٢ طرِیق? اهل سلوک و تحصِیل حقِیقت از راه شهود

است؛ لذا فلسف? او جامع بِین طرِیق? مشّاء و اشراق و رواق و مسلك صوفِیه و عرفاى پِیشِین اسلامِی است و مأخذ افكار عرفانى صدرا مانند ساِیر متصوّفه و كمّل از اهل تحقِیق، كتاب و سنت است، با اِین فرق كه ملاصدرا از افكار و حقاِیق وارده از اهل بِیت عصمت و ائمّ? طاهرِین علِیهم السلام نِیز به حدّ اعلى استفاده نموده است. شرح او بر اصول كافى مرحوم كلِینى رضوان الله علِیه و تفسِیر او بر بعضِی از صور قرآن مجِید، گواه مدعِی ما است.

كتب او از نقاِیص ساِیر حكما و عرفاِی پِیشِین، کلاً معرّا و مبرِّی است. نه افكار مشتمل بر اوهام برخى از فلاسفه در كتب او دِیده مِی‌شود و نه تُرَّهات عوام‌فرِیبنده صوفِیه كه «بوجه من الوجوه» قابل انطباق به براهِین علمى و نظرى نمى‌باشد در آثار او به چشم مِی‌خورد و نه به آراء و مجادلات كتب كلامِیه اعتنائى دارد.

«و ليعلم أن معرفة الله تعالى و علم المعاد و علم طريق الآخرة ليس المراد بها الاعتقاد الذِی تلقّاه العامِی أو الفقيه وراثة و تلقفا ... و لا ما هو طريق تحرير الكلام و المجادلة فِی تحسين المرام كما هو عادة المتكلم، و ليس أيضا هو مجرد البحث البحت كما هو دأب أهل النظر و غاية أصحاب المباحثة و الفكر فإن جميعها (ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ)[١].[٢]

[١] سوره نور، آِیه ٤٠.

[٢] الحكمة المتعالية فِی الأسفار العقلية الأربعة، الملا صدرا، ج١، ص١١.