مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٦ - رسال&#١٧٢٨ مختصری از مرحوم بیدآبادی در سیر و سلوک

نقصان نمی‌بیند.

تا هبوبِ نسایم رحمتْ او را به کدام یک از جزائرِ خالداتِ بحرینِ جلال و جمال که درخور استعداد و لائق حسن سعی او بود رساند؟! إنّ لِلّهِ تَعالَی فی أیّامِ دَهرِکُم نَفَحاتٍ، ألا فتَعَرَّضوا لَها.[١]

مراتب مزبوره منازل سیر إلی الله و مجاهدۀ فی سبیل الله است؛ (يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ).[٢] بعد از آن (وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا)[٣] که سفر السّیر فی الله است خواهد بود، و ذکر آن ضرور نیست بلکه مضرّ است.

[١]ـ رسالۀ لب اللباب، ص ٢٥، به نقل از بحار الأنوار، ج ٦٨، ص ٢٢١.

[٢]ـ سوره الانشقاق (٨٤) آیه ٦.

[٣]ـ سوره العنکبوت (٢٩) صدر آیه ٦٩.