مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٤ - رسال١٧٢٨ مختصری از مرحوم بیدآبادی در سیر و سلوک
|
چو مستعدّ نظر نیستی وصال مجوی |
||
|
که جام جم نکند سود وقت بی بصری |
||
باید اوّل از مرشد کلّ و هادی سبل هدایت جسته، دست تولّی به دامن متابعت ائمّۀ هدی علیهمالسّلام زده، پشت پا به علائق دنیا زده، تحصیل عشق نموده، (قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ).[١]
|
عشق مولی کی کم از لیلی بود |
||
|
محو گشتن بهر او أولی بود |
||
|
حاصل عشق، همان بس که اسیر غم او |
||
|
دل به جائی ندهد میل به جائی نکند |
||
پس هموم خود را همّ واحد ساخته، با جدّ و جهد تمام پا به جادّۀ شریعت گذاشته و تحصیل ملکۀ تقوا نما! یعنی پیرامون حرام و شبهه و مباح، قولاً و فعلاً و حالاً و خیالاً و اعتقاداً نگرد، تا طهارت صوری و معنوی حاصل شود که شرط عبادت است؛ (إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ)[٢] و تَرکُ لُقمَةِ حَرامٍ أحَبُّ إلَی اللَهِ مِن ألفَی رَکعَةٍ تَطوُّعًا و تَعدِلُ سَبعِینَ حَجَّةً مَبرُورَةً.[٣]
و به تدریج فهم و سمع پیدا شود، و مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَلْ لَه فُرقانًا؛[٤] (وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ).[٥]
در این وقت دقیقهای از وظایف و طاعات مقرّرۀ واجبه و مندوبه فروگذاشت ننماید تا سرّ و روح قدسی قوّت گیرد؛و تَحسُنُ یَومَئذٍ رُوحُ القُدُسِ بالعَمَلِ الصّالِح، و العَمَلُ الصّالِحُ بَعضُه مِن بَعضٍ. و شرح صدری بهم رسد، و پیوسته نور معرفت و
[١]ـ سوره الأنعام (٦) قسمتی از آیه ٩١.
[٢]ـ سوره المائدة (٥) ذیل آیه ٢٧.
[٣]ـ عدّة الداعی، ص١٢٨.
[٤]ـ اقتباس از سوره الأنفال (٨) از آیه ٢٩.
[٥]ـ سوره البقرة (٢) ذیل آیه ٢٨٢.