مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٤ - تعطیل و فترت مجلس، به اشار١٧٢٨ سلطان احمد شاه به نفع ملت تمام شد
|
کس نپرسید که آن گنج جواهر کز هند |
||||||
|
نادر آورد شهنشه به چه جا خواهد برد |
||||||
|
تا که آخوند و قجر زنده در ایرانند این |
||||||
|
ننگ را کشور دارا به کجا خواهد برد |
||||||
|
زاهد ار خرقۀ سالوس به میخانه برد |
||||||
|
آبروی همۀ میکدهها خواهد برد |
||||||
|
شیخ طرّار به تردستی یک چشم زدن |
||||||
|
اثر از مصحف و تسبیح و دعا خواهد برد |
||||||
|
تاج کیخسرو و تخت جم اگر آبروئی |
||||||
|
داشت آن آبرو این شاه گدا خواهد برد |
||||||
|
باد سردارسپه زنده در ایران، عارف |
||||||
|
کشور رو به فنا را به بقا خواهد برد |
||||||
[تعطیل و فترت مجلس، به اشارۀ سلطان احمد شاه به نفع ملت تمام شد]
و در صفحه ٢٢٧ گوید:
ولی زمامداران وقت با اطّلاع و تبانی با شاه چند نقش خوب بازی کردهاند که برای حفظ استقلال و حیثیّت ایران کاملاً مفید بوده است؛ از جمله تعطیل و فترت مجلس بوده. به این معنی که بر اثر اشارۀ سلطان احمدشاه و رئیسالوزرای وقت (مستوفی الممالک)، مجلس به واسطۀ مهاجرت نمایندگان از اکثریّت افتاد و طبعاً به حال فترت و تعطیل در آمد. این تعطیل مجلس به نفع کشور تمام شد؛ زیرا هر یک از دول متحارب تقاضائی داشتند و چون کشور تحت اشغال آنها بود ممکن بود با فشار از تصویب مجلس بگذرد، امّا تعطیل آن به عملیّات دول متحارب و تقاضای آنها صورت رسمیّت نداد.