مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٠ - اشتغلتَ بالذکر عن المذکور
جُنَید بغدادی قدّس الله سرّه
[فضیلت عبادات سحرگاهان]
در جلد اوّل ریحانة الأدب، صفحه ٤٣٣، در شرح احوال جُنید گوید:
از خزائن نراقی نقل است که جنید را بعد از مردن در خواب دیدند و از گزارشات مرگ و چگونگی رفتار خداوندی با وی پرسیدند، گفت:
طارت تلک الاشاراتُ و غابت تلک العباراتُ و فَنِیَت تلک العلومُ و اندرَسَت تلک الرسومُ و ما نَفَعَنا إلاّ رکعاتٌ کنّا نَرکَعُها فی السَّحَر.
نیز جنید گوید که: دائی او (سریّ سقطی) رقعهای بدو داده و گفت که از هفتصد حدیث سودمندتر است، و در آن نوشته بود:
|
و لمّا ادّعیتُ الحبَّ قال کَذِبتَنی |
فما لی أرَی الأعضاءَ منکَ کَراسیا |
|
|
فما الحبُّ حتّی یَلصَق الجلدُ بالحَشا |
و تذبُلُ حتّی لا تُجیب المنادیا |
|
|
و تَنحَلُ حتّی لا یَبقَی لک الهَوَی |
سِوَی مُقلَةٍ تبکی بها و تُناجِیا |
[اشتغلتَ بالذکر عن المذکور]
جنید مردی را دید که لبهایش در حرکت بود، از اشتغالش پرسید، گفت: مشغول ذکر خدای تعالی هستم؛ گفت: اشتَغَلتَ بالذّکر عن المذکور.
|
و انّ قمیصًا خِیطَ مِن نَسْجِ تسعةٍ |
و عشـرین حرفًا عن معالیک قاصرُ[١] |
[١]ـ جنگ ٦، ص ٥٣ و ٥٤.