مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩٠ - پی بردن به روح تکلیف و حقیقت احکام و روح شرع
مهاجرت جسته، بدان مُلک وارد شد.
و بعضی نوشتهاند که قریب پنج سال که نورعلیشاه توقّف در عتبات نمود، دو بار او را سمّ دادند و قضا نرسیده بود، و آخرالأمر در ولایت موصل سنۀ هزار و دویست و دوازده، موافق کلمۀ غریب به جنّت عدن منزل گزید.» ـ الی آخر ما ذکره.
حضرت آیة الله حاج شیخ عباس قوچانی ـدامت برکاتهـ میفرمودند: تصرفّی که حاصل شد در ظاهر این بود که سیّد که دور نشسته بود چنان مجذوب نورعلیشاه شد که آنقدر به جلو آمد که در مقابل هم قرار گرفته و نزدیک بود زانوهای آنها به هم بخورد.ـ انتهی.[١]
[کیفیت تصویر مرحوم سیّد بحر العلوم]
روز یازدهم شهر ذوالحجة الحرام ١٤١١، جناب حجةالاسلام آقای حاج سیّد مهدی رجائی، آقازاده گرامی حضرت آیة الله حاج سیّد محمّد رجائی اصفهانی ـدام علاهماـ که به بنده منزل در مشهد تشریف آوردند، در ضمن مذاکرات فرمودند: من از آقا شیخ کاظم کتبی (که از کتابفروشهای نجف اشرف بود) شنیدم که میگفت:
روزی در منزل مرحوم آیة الله حاج سیّد محمّد صادق بحر العلوم (اخوی مرحوم آیة الله حاج سیّد محمّد تقی) در مکتبۀ ایشان بودم و از مرحوم بحرالعلوم (جدّ اعلای ایشان: سیّد مهدی بن سیّد مرتضی) سخن به میان آمد؛ ایشان برخاست و از قفسۀ کتابها تصویری را آورد و گفت: این عکس مرحوم جدّ ماست. شمایلی بود که با قلم تصویر کرده بودند و عمامۀ ایشان سبز رنگ و به شکل عمامه درویشان بود. زی و لباس و شمایل او بعینه مانند درویشان بود و کشکولی هم داشت.
[پی بردن به روح تکلیف و حقیقت احکام و روح شرع]
[١]ـ همان مصدر، ص ٧٥ الی ٧٧.