مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٩ - بعضی از تلامذ&#١٧٢٨ مجدّد شیرازی

سنۀ ‌١١٣٤ فوت کرده است و بین مرحوم نائینی که در سنۀ ‌١٣٥٥ فوت کرده است، ٢٢١ سال فاصله است و نمی‌تواند طبعاً‌ چنین تتلمذی تحقق یافته باشد. و آنچه پس از تحقیق معلوم شد: اوّلاً: مجلسی ثانی (محمّد باقر) فرزندی به نام محمّدحسین نداشته است و آنچه از فرزندان او به نام یاد شده است آقا محمّدرضا است که با دو برادرش در فتنۀ افاغنه کشته شده‌اند، و ما در جنگ شمارۀ ٧، ص ٩٥ [مطلع انوار، ج ١، ص ٥٤] ذکر کرده‌ایم.

و ثانیاً: مرحوم آقا میرزا محمّد حسین نائینی در نزد آقا میرزا محمّد باقر بن آقا میرزا محمّدتقی (صاحب حاشیه معالم) تتلمذ نموده است، و او از متبحّرین در فقه و اصول همانند پدرش بوده است، و شاگردی نائینی نزد آقا میرزا محمّد باقر معروف و مشهور است. و علی‌هذا در عبارت مرحوم آقا شیخ آقا بزرگ طهرانی [در کتاب هدیة الرازی] سهوی به عمل آمده و به دنبال محمّدتقی، لفظ مجلسی اضافه شده است و نسبت شاگردی را از استادی که فرزند آقا محمّد باقر بوده است ذکر کرده است. باری، مرحوم حاج شیخ محمّدحسین اصفهانی مسجدشاهی صاحب تفسیر، گرچه پسر مرحوم آقا میرزا محمّد باقر است ولیکن تتلمذ نائینی نزد او نبوده است، بلکه نزد پدرش بوده است. آقای شیخ محمّد حسین از معاریف به خدا پیوستگان است همچنان‌که از تفسیر او ظاهر است. و پسرش آقا شیخ محمّدرضا اصفهانی صاحب وقآیة الأذهان و نقد فلسفه داروین و غیرهما که با مرحوم حاج شیخ عبدالکریم رفاقت خاصّی داشته است، از مشاهیر و معاریف اعلام است. رضوانالله علیهم جمیعاً.

و در صفحه ١٠٦گوید:

«السیّد زین ‌العابدین الطّهرانی المعروف بالسیّد آغا بنِ السیّد أبی‌القاسم الطباطبائی الزّواری، مِن أجلاّء‌ تلامیذ آیة الله و الخِصّیصین به، و استفادَ مِن برکاته مدّةً‌ فی النجف و له تصانیفُ و رسائلُ. و تَشَرَّفَ مِن النجف إلی سامرّاء‌ سنةَ ١٢٩٢ و