مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٣ - رسال&#١٧٢٨ مختصری از مرحوم بیدآبادی در سیر و سلوک

یُهِمُّکَ! تا توانی همّت خود را عالی نما، لأنّ المَرءَ یَطیرُ بهِمّتِه کما أنّ الطَّیرَ [الطائر ـ ظ] یَطیرُ بجَناحَیه.[١]

یعنی به تأمّلات صحیحه و کثرت ذکر موت، خانۀ دل را از غیر حقّ خالی گردان! یک دل داری، بس است یک دوست تو را! (أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ)؟![٢] و (مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ).[٣]

«ما عَبَدتُکَ خَوفًا مِن نارِکَ و لا طَمَعًا فی جَنَّتِکَ، بَل وَجَدتُکَ أهلاً للعِبادَةِ فعَبَدتُکَ!»[٤]

هر دو عالم را به یک‌بار از دل تنگ برون کردیم تا جای تو باشد. و تحصیل این کار به هوس نمی‌شود، بلکه تا نگذری از هوس، نمی‌شود.

«أبَی اللهُ أن یُجریَ الاُمورَ إلاّ بأسبابِها» و الأسبابُ لابُدَّ مِن اتِّصالِها بمُسبِّباتِها، و الاُمورُ العِظامُ لا یُنالُ إلاّ بالمشی، و لا تُدرَکُ بالهَوَی، و استَعینوا فی کُلِّ صَنعَةٍ بأبوابِها، (وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا)،[٥] فإنّ المشیَ بِضاعَةُ الهَلکَی.

[١]ـ الذّریعة الی تصانیف الشیعة، ج ١٢، ص ٢٨٣، به نقل از رسالۀ سیر و سلوک مرحوم بیدآبادی.

[٢]ـ سوره الزّمر (٣٩) صدر آیه ٣٦.

[٣]ـ سوره الأحزاب (٣٣) صدر آیه ٤

[٤]ـ عوالی اللاّلی، ج ٢، ص ١١؛ بحارالأنوار، ج ٦٧، ص ١٨٦.

[٥]ـ سوره البقرة (٢) قسمتی از آیه ١٨٩.