مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٥ - در ترجم&#١٧٢٨ احوال شاه نعمت الله وَلیّ

در ترجمۀ احوال شاه نعمت‌ الله وَلیّ

در بستان السّیاحة از صفحه ٥٢٥ تا ٥٢٩، در ترجمۀ احوال شاه نعمت ‌الله ولیّ بیان کرده است،[١] و اجمالاً آنکه او در قریۀ کُهنبان که از قُراء کرمان است متولّد شده است و نود و هفت سال عمر کرده است. تولّدش در ٧٣٧ و ارتحالش در ٨٣٤ در ماهان که از شهرهای کرمان و محلّ اقامتش بود واقع شد.

صاحب بستان السیاحة گوید که او از أولاد حضرت امام محمّد باقر علیهالسّلام است و این غلطی محض است.[٢] او از اولاد حضرت اسماعیل بن جعفر بن محمّد الباقر علیهماالسّلام است، چنانکه خود در اشعاری که سروده است بیان کرده است؛ امّا چون در اشعار، نام جعفر را به کار نبرده است و لفظ ابی‌عبدالله بن الإمام محمّد الباقر را به کار برده است، صاحب بستان السیاحة گمان کرده است از اولاد اسماعیل نامی، از ابوعبدالله نامی بوده است که او از اولاد امام باقر بوده است. با اینکه در اشعارش به خوبی پیداست که منظور از ابی‌عبدالله حضرت صادق و منظور از اسماعیل همان شخصیّت بارز و عظیم است.

شاه نعمت‌الله ولیّ‌ که اسمش سیّد نور الدّین است، پس از مدّتی مسافرت در ایران و توران و دیار عرب و زیارت و خدمت مشایخ، در حرمین شریفین به خدمت شیخ عبدالله یافعی یَمَنی رسیده و اربعینیّات به جای آورده و پس از حصول کمال، با

[١]ـ به نقل از رساله تشویق السالکین مرحوم مجلسی اول، آقا محمّد تقی.

[٢]ـ این حقیر در این نسبت با بعضی مذاکره کردم، گفتند: صاحب بستان السیاحة شاه نعمت‌الله ولیّ را از اولاد حضرت امام صادق علیهالسّلام می‌داند، فلهذا در سلسلۀ نسبش گوید: ... ابن سیّد محمّد ثالث بن سیّد اسماعیل بن سیّد ابی‌عبدالله بن الإمام محمّد الباقر. الخ. ولی چون صوفیان حضرت صادق علیهالسّلام را به قطبیّت و ارشاد، قبول ندارند ـ بر خلاف حضرت باقر علیهالسّلام ـ فلهذا در شمارش سلسله نسب، او را به حضرت باقر که شخصیّت ارشاد در نزد آنان دارند منتهی نموده است. خذلهم الله إن شاء الله.