مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٦ - ترجم&#١٧٢٨ احوال و فرزندان آیة الله مجدّد شیرازی

باری، این مخدّره در حیات مجدّد در سنۀ ‌١٣٠٣ فوت کرد و پسر او حاج میرزا علی آقا از اعاظم علماء شد و به نجف مهاجرت کرد و پس از نیل به مرجعیّت فی‌الجمله در سنۀ‌ ١٣٥٥ رحلت کرد، و چون تولّد او در سنۀ ١٢٨٧ بود بنابراین هفده سال از برادرش حاج میرزا محمّد کوچکتر بود.

سوّم: علویّۀ ناظر، که چون او با فرزندان کوچک خود از جمله آقا میرزا محمّد طهرانی و از جمله شهربانو، (که بعداً به حبالۀ نکاح آقا سیّد ابراهیم طهرانی درآمد)، پس از فوت شوهر خود (رجبعلی) به معیّت برادران خود: آقا سیّد زین‌العابدین طهرانی (متوفّی در حدود ١٣٠٣ معروف به آقا سیّد آغا) و آقا سیّد میرزا در سنۀ ١٢٨٩ به نجف اشرف مشرّف شدند، و مرحوم سیّد زین‌العابدین از جمله شاگردان مجدّد، درآمد. در همان موقع مرحوم مجدّد این علویّه را به نکاح خود در می‌آورد و فرزندان علویّه همگی ربیب و ربیبۀ مرحوم مجدّد می‌شوند.

و چون مجدّد به سامرّاء ‌هجرت می‌کند، علویّه و اولاد او که ربائب مجدّد بودند، جزء عیالات مجدّد به سامرّاء‌ هجرت می‌کنند. و سیّد زین‌العابدین در سنۀ ١٢٩٢ (که یک سال بعد از هجرت مجدّد است) به سامرّاء‌ می‌رود و از زمرۀ اعاظم علماء‌ و اجلاّء فقهاء‌ واقع می‌شود.

آقا سیّد زین‌العابدین یکی از دختران خود را به آقا میرزا محمّد طهرانی و دیگری را به آقا سیّد حسن بروجردی می‌دهد؛ و بنابراین آقا میرزا محمّد با دختر دائی خود ازدواج کرده است.

علویّه ناظر به جهت امانت و وثاقت در نزد مجدّد، امین و خازن و ناظر بر صادرات و واردات منزل مجدّد می‌گردد و تمام مصاریف معیشت کسانی که قصد مجدّد را می‌کرده‌اند (از طعام و لباس و غیرهما) در منزل مجدّد، از ناحیۀ مجدّد به عهدۀ او سپرده می‌شود و به طورکلّی نظارت خانۀ مجدّد با او بوده است؛ و به همین