مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٨ - نامه حضرت علاّمه به بعضی از اقارب در مرافعات خانوادگی

«من گمان داشتم که ایشان همانند سایر مخدّرات از شاگردان شما در اخلاق و تمکین و حجاب و خانه‌داری و پوشش از نامحرم و عدم توجّه و میل به آزادی‌های شوهر ناپسندانه، و رفت و آمدهای بی‌جا و بدون امضای شوهر و غیر ذلک، گل سرسبد و دست پروردۀ شما هستند، ولیکن بخلاف درآمد و ما باید روزانه قدری وقت خود را صرف برای گفتگو در این مطالب بنمائیم تا ایشان را در سر حدّ زن‌های معمولی نگه داریم.» آیا می‌شود باور کرد که شما تا این اندازه ایشان را پریشان و مضطرب ساخته باشید که پی آمد آن مطالب مندرجۀ در نامۀ خودتان باشد؟!

بنده آنچه را که تا به حال به شما گفته‌ام و نیز می‌گویم، دلالت ناصح مشفق است! و شما بحمد الله و المنّه دارای رشد و کمال عقلی هستید، طفل و صغیر و سفیه نیستید و قیّم لازم ندارید! اگر به حکم خدا و رسول خدا اقرار و اعتراف کنید، و از نشوز و ترفّع و خود محوری رفع ید کنید، نتیجۀ مطلوبه عاید خود شما خواهد شد و در دنیا و آخرت شادکام و مرفّه الحال و قرین با خیر و رحمت خواهید بود؛ و اگر گوش ندهید و بر همین رویّه ثابت باشید، گزند و آفات آن نیز بازگشت به خود شما خواهد نمود؛ ایجاد گرمی و حرارت در خانۀ سرد شده مشکل است و تیر از کمان جسته را بازگرداندن أشکل!

به هر حال من به شما نظر محبّت دارم، کما کان در زمرۀ فرزند بلا واسطۀ خود می‌دانم و این نصایحی است که به فرزند خود می‌کنم؛ و اینک مناسب است در دهۀ آخر ماه صفر که حوزۀ مقدّسۀ علمیّۀ تعطیل است، در اتّفاق ... به مشهد مقدّس مشرّف گردید تا قدری از نزدیک با شما سخن بگوئیم. زیارت حضرت ثامن الأئمه علیهالسّلام از اقرب وسائل إلی الله است؛ بحول الله و قوّته، و لاحول و لا قوّة إلاّ بالله العلیّ العظیم.

از مشهد مقدّس