مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٥ - نام١٧٢٨ حضرت علاّمه از حج بیت الله الحرام به بعضی از فرزندان
و امّا غیر صحیح از جهت آنکه اوّلاً: در این وضعیّت امروز که اوقات خود را به تحصیل معالم دین و کسب معارف دینیّه و آشنائی با رسول خدا و ائمّه طاهرین مینمائید به روح حجّ و عمره و سعی و طواف و استلام حجر و عرفات و مشعر و منی و حلق و رمی و نحر رسیدهاید؛ و ثانیاً: این جانب واقعاً هرچه خواستم، برای شما خواستم! گویا خود شما مشرّفید.
باری:
|
إلیک قصدی لا للبیت و الأثر { |
||||
|
و لا طوافی بأرکان و لا حجر |
||||
|
صفاء دمعی الصّفا لی حین أعبره |
||||
|
و زمزمی دمعةٌ تجری من الـبصر |
||||
|
عرفانکم عَرَفَاتی اذ مُنای مُنی |
||||
|
و موقفی وقفةٌ فی الخوف و الحذر |
||||
|
و فیک سعیی و تعمیری و مزدلفی |
||||
|
و الهَدْی جسمی الّذی یغنی عن الحذر |
||||
|
و مسجد الخیف خوفی مِن تباعُدِکم |
||||
|
و مشعری و مقامی دونکم خطری |
||||
|
زادی رجائی لکم و الشوقُ راحلتی |
||||
|
و الماء مِن عَبَراتی و الهوی سفری |
||||
باری:
|
اُصلّی فأشدو حین ألهو بذکرها |
||||||
|
و أطرب فی المحراب و هی امامی |
||||||
|
و بالحجّ إن احرمتُ لَبَّیْتُ باسمها |
||||||
|
و عنها اری الامساک فطر صیامی |
||||||