مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨٣ - تفأل به قرآن کریم آیة الله گلپایگانی

آیة الله گلپایگانی دست داد در ضمن مذاکرات فرمودند:

من در این نهضت اسلامی که باید حقّاً به اسلام و مسلمین کمک نمود سعی دارم که حوزۀ علمیّه محفوظ باشد و طلاّب به پیشرفت‌های تحصیلی خود برسند، و اگر خدای ناکرده مختصر غفلتی شود و حوزه تعطیل گردد دیگر بههیچ‌وجه به زودی و به این آسانی‌ها نمی‌توان تشکیل حوزه داد! تمام این نهضت ثمرۀ وجود افرادی از این حوزه است.

مرحوم آیةالله فقید آقای حاج شیخ عبدالکریم یزدی حائری در آن دوران فشار طاقت فرسای شاه سابق (رضاخان) برای حفظ حوزه بسیار زحمت کشید و رنج برد! و بالأخره دیده شد که روح اسلامیّت مردم این سرزمین در نتیجه مساعی جمیله افراد خرّیج از این حوزه و نظائر آن بوده است.

من در این انقلابات و در این نهضت جلودار و علمدار نیستم و سعی دارم که نقائص را برطرف و خرابی‌ها را اصلاح کنم، و لذا از دیدگاه عامّه و مردم مجتمع، شخصی بی‌طرف و برکنار شمرده می‌شوم، و للّه الحمد و له الشّکر که این عیب را که مردم بر ما می‌نهند بر خود می‌خریم، و خود را در دست آراء و افکار عامّه که پایۀ متین و اصیلی ندارد قرار نمی‌دهیم.

امروز هرکه در این امور زمام را در دست گیرد و سررشته داری کند از حملات شیطان و حکومت نفس امّاره و خطاهای بی‌حدّ و حساب و اشتباهات بی‌حدّ و حصر مصون و محفوظ نخواهد بود! و ما چون مریض هستیم و در کنار واقع شده‌ایم خداوند به لطف و کرم خود ما را حفظ فرموده است؛ من دربارۀ کیفیّت مشی و سلوک خود در این امور روزی با قرآن مجید تفأل زدم این آیه آمد:

(أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُمْ