شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥٦

سآئله، و لا يخيّب امله، الحمد للّه الّذى يؤمن پرسندۀ او و نااميد نشود آرزومندش، ستايش خداى را كه الخآئفين، و ينجّى الصّالحين، و يرفع آسوده مى‌كند ترسويان را و نجات مى‌دهد نيكوكاران را و بلند المستضعفين، و يضع المستكبرين، و يهلك، مى‌كند ناتوانان را و پست و خوار مى‌كند متكبران را و نابود ملوكا، و يستخلف اخرين، و الحمد للّه قاصم مى‌كند شاهان را و جانشين مى‌كند ديگران را و ستايش خداى را الجبّارين، مبير الظّالمين، مدرك الهاربين، كه شكنندۀ زورگويان است، نابودكنندۀ ستمكاران است، نكال الظّالمين، صريخ المستصرخين، دريابندۀ فراريان است، كيفردهندۀ ستمكاران است، دادرس موضع حاجات الطّالبين، معتمد المؤمنين دادطلبان است، محلّ حاجت‌هاى جويندگان است، تكيه‌گاه الحمد للّه الّذى من خشيته ترعد السّماء مؤمنان است، ستايش خداى را كه از خشمش آسمان و ساكنانش و سكّانها، و ترجف الارض و عمّارها، غرّش مى‌كنند و مى‌لرزد زمين و آبادكننده‌هايش