شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٥ - نقش «واو» استيناف

فاعل و تسديد (از باب تفعيل) مى‌باشد كه از «سداد» گرفته شده است؛ يعنى راه رشد و هدايت و استوارى. كسى كه به راه صحيح و درست مى‌رود مى‌گوييم سداد طريق دارد؛ يعنى راهش مستقيم و صحيح است. «تسديد» چون به باب تفعيل رفته است، يعنى وادار كردن اشخاص به پيمودن راه رشد و هدايت و «مسدّد» يعنى اينكه خداوند انسان را در راه هدايت، مستقيم و استوار مى‌كند. در اين دعا عرض مى‌كنيم: اينكه خداوند انسان را به راه صحيح وامى‌دارد و او را هدايت تكوينى يا تشريعى مى‌كند، از روى استحقاق نيست، بلكه از روى لطف و كرم و احسان و انعام و بنده‌نوازى است كه او را به راه راست وامى‌دارد و اين جاى بسى شكر و سپاس دارد.

نقش «واو» استيناف

اين نكته قابل توجّه است كه اگر «واو» در ابتداى جمله و انت مسدّد... استينافيه باشد و جمله مستأنفه شود باز هم بى‌ارتباط به ماقبل نيست و كلا جمله‌هاى مستأنفه اينطور نيست كه بى‌ربط به جملات ماقبل باشند بلكه گويا حول‌وحوش جمله گذشته و به مناسبت آن، بايد يك جمله‌اى را بگوييم كه اگر حالا نگوييم، فرصت از دست مى‌رود، لذا اينجا وقتى در جمله قبل مى‌گوييم خدايا من افتتاح مى‌كنم ثنا و حمد تو را، مثل اين است كه مى‌خواهيم بگوييم اگر در حمد و ثناى تو هرقدر هم مستقيم و درست رفته باشيم باز در اثر لطفى است كه به ما ارزانى داشته‌اى و اگر تو ما را به راه صواب و