شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٤٩ - مصلحت در تأخير اجابت دعا

بقدر النّيّة»،[١] (زيرا بخشش خدا به اندازه خلوص نيّت و دعاى واقعى است). هرچه اخلاص در دعا بيشتر باشد و بنده حقيقتا خدا را بخواند، بيشتر به او عطا مى‌شود قرآن مى‌فرمايد: وَ يَدْعُ اَلْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَ كانَ اَلْإِنْسانُ عَجُولاً[٢]، (چه بسا انسان از روى شتابزدگى شر و زيان را طلب مى‌كند همان‌طور كه خير و منفعت را مى‌خواهد).

وقتى چيزى را از خدا طلب مى‌كند و يا دنبال كارى مى‌رود صبر و حوصله به خرج نمى‌دهد و در جهات خير و صلاح خود نمى‌انديشد تا در آنچه طلب مى‌كند راه خير برايش روشن گردد بلكه همينكه چيزى را برايش تعريف كردند و مطابق ميلش بود به طلبش بر مى‌خيزد و چه بسيار به قول على عليه السّلام چيزى را درخواست مى‌كند كه هلاكت و نابودى دين او در آن است. قرآن مى‌فرمايد: وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ‌،[٣] (چه بسا چيزى را دوست مى‌داريد كه براى شما شرّ است.)

متن دعا: «فلم ار مولى كريما اصبر على عبد لئيم منك علىّ‌».

ترجمه: من تابه‌حال مولاى كريمى را بر بنده پستى صبورتر از تو برخود نديدم.

هرچند بنده بدى مى‌كند خداوند احسان و گذشت مى‌نمايد.

[١]- نهج البلاغه، نامه ٣١، فراز ٣٤.

[٢]- اسراء، ١١.

[٣]- بقره، ٢١٦.