شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢١٦ - تأييد روح القدس

داد كه اگر آن علم را به تو عطا نمى‌فرمود اسباب عادى كافى براى به دست آوردن آن نبود.

تأييد روح القدس

بنابراين قوه عصمت موهبتى است الهى و نوعى علم و شعور است كه برخلاف بقيه علوم رسمى مغلوب هيچ‌يك از قواى شهوت و غضب و... واقع نمى‌شود و هميشه غالب و داراى اثر است و بقيه قواى نفس را در استخدام خود دارد لذا هميشه شخص معصوم را از خطا و گمراهى بازمى‌دارد و در روايات وارد شده است پيغمبر و امام داراى روحى هستند به نام روح القدس[١] كه آنها را از خطا و معصيت حفظ مى‌كند و بعضى از آيات قرآن به همين روح اشاره دارد مى‌فرمايد: وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا اَلْكِتابُ وَ لاَ اَلْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا[٢]، (همين‌گونه به تو وحى كرديم روحى را از امر خود تو نمى‌دانستى كتاب و ايمان چيست و لكن ما آن روح را نورى قرار داديم كه هر كه از بندگان خود را بخواهيم با آن هدايت مى‌كنيم).

احتمالا منظور از روح در آيۀ فوق همان روح القدس باشد كه حضرت را از معصيت حفظ مى‌كند. البته احتمال دارد منظور از روح در اين

[١]- بعيد نيست روح القدس اعظم ملائكه باشد كه از حضرت جبرئيل هم باعظمت‌تر است و در نهج البلاغه خطبه ٢٣٤ به آن اشاره شده است و در آخر اين درس بيان مى‌شود.

[٢]- شورى، ٥٢.